Ben bir Suriyeliyim ve IŞİD'le Her Gün Savaşıyorum. Bu Tehdidi Yenmek İçin Batı'nın Bombalamadan Fazlasını Yapması Gerek

Ahrar-uş Şam örgütü Dış İlişkiler Sorumlusu Labib en-Nahhas tarafından kaleme alınan, 21 Temmuz 2015 tarihinde İngiliz The Telegraph gazetesinde yayınlanan makalenin tam metni.

***

Yaklaşık iki sene önce Avam Kamarası (meclis) Beşar Esed'e karşı askeri müdahele yapılıp yapılmamasına karar vermek için toplandı.  Suriyeli diktatörün muhalif kontrolündeki Şam mahallelerini kimyasal silahla vurmasından bir hafta sonra gerçekleşen oylamanın, bölgede -acı sonuçlarını henüz yeni yeni kavrayabildiğimiz- bir olaylar zincirini başlatacağı kimsenin aklına gelmezdi.

İşçi Partisi lideri Ed Miliband, siyasi çıkarlarının peşine düşerek hükümet tasarısını engelleyecek kadar oyu topladı. Başkan Obama cezalandırcı hava saldırıları fikrinden soğuyarak geri adım attı ve devamı herkesin malumu...

Öyle bir devam oldu ki... 4 milyon Suriyeli mülteci, 8 milyonu ülke içinde yerlerinden oldu ve büyük çoğunluğu Esed'in katil savaş makinesinin elinde olmak üzere 300 bin sivil öldü, bu hikayenin sadece bir bölümü. Oylama sonrasında yaşanan şokun etkisi uzaklardan -ta Moskova'dan- da hissedildi ki; Vladimir Putin Batı'nın kararsız duruşundan istifade ederek Ukrayna'ya yönelik yayılmacı politikalarının peşinden gidebileceğini düşündü

Rakka'da da insanlar farkına vardı. Sözde İslam Devleti (Işid), o zamanlar bugüne oranla yalnızca zayıf bir gölge gibiyken, batının Esed hükümdarlığını engellemede başarısızlığını propagandalarını geliştirmede kullandılar ve bundan yararlanıp büyüdüler: "Batı Esed ile işbirliği içinde ve İranlı Şii destekçileri de bölgedeki bütün Sünni Arapları bozguna uğratıp aşağılamak istiyor".

Westminister'ın (İngiltere'nin Çankaya'sı/Ankara'sı) iç politik mücadelelerini Şam banliyölerinin kızgın ve sarsılmış sakinlerine açıklamakta iyi şanslar...

***

Batının eylemsizliği, Esed'in megalomanlığı, İran'ın emperyalist arzuları, Rusya'nın Soğuk Savaş'ın İntikamı fantazisi ve IŞİD'in zalimliği ve çılgınlığının arasında kalan Suriyelilerin çoğunluğunun devrimdeki yegane hedefleri ise: özgürlük, haysiyet ve daha kaliteli bir hayat... Biz Ahrar-uş Şam ve diğer Silahlı Devrimci Gruplar(SDG) işte bu Suriyeliler için savaşıyoruz. Ayaklandık çünkü başka şansımız yoktu, ya kayıtsız şartsız teslim olacak ya da insanlarımızın özgürlüğü için Esed, İran ve Işid'le savaşacaktık. Biz ikinciyi seçtik.

İsyanın ilk günlerindeki ruh hala varlığını sürdürüyor, ama şunun farkına vardık ki savaş uzadıkça Suriye'den geriye kalanlar her geçen gün azalıyor. Ahrar-uş Şam Esed hükümdarlığının bittiğini, Işid'in her alanda yenildiğini ve Şam'da istikrarlı ve temsil kabiliyeti olan bir hükümetin Suriye'yi barış, uzlaşma ve ekonomik düzelme yoluna soktuğunu görmek istiyor. Suriye'nin çoğunluğunun kimliğine ve yasal siyasi isteklerine saygılı olan aynı zamanda azınlık topluluklarını koruyarak onların ülkenin geleceğinde gerçek ve olumlu bir rol oynamasını sağlayacak bir siyasi sistem görmek istiyoruz. Suriye'nin birliğini ve toprak bütünlüğünü koruduğunu ve Suriye topraklarında yabancı milislerin varlığının sona erdiğini görmek istiyoruz.