Senacka Ustawa S 447, narusza suwerenność Polski?

Polskich polityków opanowała histeria, tak jakby prawo USA, czy unijne, było też prawem w suwerennym kraju - Polsce. Tak jakbyśmy zapomnieli, że w Polsce obowiązuje polskie prawo

 

Przy sprzeciwie środowisk polonijnych, 24 kwietnia 2018 roku amerykańska Izba Reprezentantów zagłosowała za przyjęciem senackiej ustawy S 447, czyli tak zwanej JUST Act (Justice for Uncompensated Survivors Today Act of 2017) przez aklamację. Po wejściu ustawy w życie Departament Stanu (DS.) będzie miał 18 miesięcy na napisanie raportu o tym, jak poszczególne państwa wcielają w życie postanowienia Konferencji Terezińskiej (którą w imieniu Polski w 2009 r. negocjował i podpisał Władysław Bartoszewski), pod kątem zwrotu Żydom majątku zagrabionego przez Niemców w czasach Holokaustu i rządów komunistycznych. Problemem tutaj, jest głównie tzw. mienie bezdziedziczne.

.

Polskich polityków opanowała histeria, tak jakby prawo USA, czy unijne było też prawem w suwerennym kraju  - Polsce. Tak jakbyśmy zapomnieli, że w Polsce obowiązuje polskie prawo, m/in Kodeks Cywilny, który w Ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r (z późniejszymi zmianami) w Art. 935. Dziedziczenie przez gminę lub Skarb Państwa, stanowi: „W braku małżonka spadkodawcy, jego krewnych i dzieci małżonka spadkodawcy, powołanych do dziedziczenia z ustawy, spadek przypada gminie ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy jako spadkobiercy ustawowemu. Jeżeli ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy w Rzeczypospolitej Polskiej nie da się ustalić, albo ostatnie miejsce zamieszkania spadkodawcy znajdowało się za granicą, spadek przypada Skarbowi Państwa jako spadkobiercy ustawowemu”.

.

Państwo Izrael powstało w 1948 r. A więc większość Żydów, którzy zginęli w obozach koncentracyjnych było narodowości polskiej (było Polakami) i podlegali prawodawstwu polskiemu, patrz artykuł: http://www.eioba.pl/a/5nkf/polska-to-druga-ojczyzna-zydow .

.

Wśród wszystkich osadzonych w obozach koncentracyjnych więźniów najliczniejszą grupą narodowościową lub drugą pod względem liczebności, byli więźniowie – obywatele polscy:                                                                                                                   1. KL Dachau – wśród  osadzonych było ok. 48 500 Polaków i ok. 22 000 polskich Żydów.                                                                                                                                                                                                    2. KL Buchenwald – wśród osadzonych było ok. 23 000 Polaków i ok. 12 000 polskich Żydów;
  3. KL Neuengamme – wśród osadzonych było ok. 17 000 Polaków                                                                                                      4. KL Mauthausen-Gusen – w obozie Gusen zamordowanych zostało ok. 27 000 Polaków                                                                    5. KL Ravensbrück – osadzonych Polek było ponad 34 200                                                                                                                  6. KL Auschwitz – deportowanych do tego obozu Polaków szacuje się na ok. 140 000 do 150 000,  po Żydach, których szacuje się na ok. 1,1 mln                                                                                                                                                                                            7. KL Stutthof– wśród więźniów było. 30 000 było obywateli polskich
  8. KL Sachsenhausen – w 1944 r. najwięcej odnotowano więźniów Polaków – 17 768                                                                          9. KL Lublin (Majdanek) – więźniów Polaków było 106 200. Drugą pod względem liczebności narodowość stanowili Żydzi, których łącznie było 103 530, z tego część byli to Żydzi polscy z gett Lubelszczyzny i Warszawy.

.

Nie jest to pełna lista obozów koncentracyjnych, do których wywożono więźniów polskich. Polacy osadzani byli również w KL Natzweiler i Flossenbürg, Gross-Rosen i Bergen-Belsen oraz w innych mniejszych obozach koncentracyjnych i obozach pracy.

c91ab86f4ecfb6a6d300c46b21d85e3b.jpg

Jeżeli rodzice Zdzisława Sadowskiego: Tadeusz, który w czasie II Wojny Światowej pracował przymusowo u niemieckich bauerów i ma na to dowód: ARBEITSBUCH FUR AUSJANDER i matka Wiktoria, która pracowała przymusowo u niemieckiej baronowej, której wraz z torebką wszystkie dokumenty zabrali radzieccy żołnierze, nie mogli liczyć na jakiekolwiek odszkodowanie, a tym bardziej ich potomek Zdzisław, dlaczego na jakiekolwiek odszkodowanie od pokrzywdzonych, mieli by liczyć potomkowie polskich Żydów?, lub jakieś organizacje żydowskie. Jeżeli w wyniku II Wojny Światowej, ktoś jest komuś coś winny, to na pewno nie Polacy i państwo Polskie.