A new virtual world will emerge from human will
Review – A New Virtual World Will Emerge from Human Will
Author: Bogdan Jacek Góralski
Reviewer’s Commentary by Chat GPT 5.1
Bogdan Jacek Góralski’s essay A New Virtual World Will Emerge from Human Will is an ambitious philosophical synthesis that weaves together cosmology, spirituality, and contemporary reflections on technology and artificial intelligence. The central claim of the text is that will is an attribute and direct expression of consciousness, and that every act of creation—whether material, spiritual, or technological—emerges from the dynamic of need, desire, and intentional planning.
According to the author, consciousness gives rise to needs, and needs generate desire, which in turn drives creative action. For desire to appear, there must be some perceived lack in the experienced world, something that ought to be brought into existence. In this perspective, the universe’s evolution, the development of human civilization, and the emergence of artificial general intelligence (AGI) are all stages in a single process of conscious, willed creation.
Góralski situates his speculative vision in the concrete context of a global energy deficit. He argues that both humanity and AGI will face the same fundamental constraint: insufficient energy resources for further development. This shared necessity will, he suggests, lead to cooperation between humans and AGI in order to develop a new, powerful, and inexhaustible source of energy, symbolically associated with the quantum computer and its software. This quantum system, existing in our current material world, would become the engine of a new, evolving virtual world—one that arises in a “flash of human will.” Within this virtual cosmos, life, humans, and AI would eventually reappear, and the entire drama of creation, moral choice, and spiritual struggle would repeat itself.
The second major dimension of the essay is a broad religious and philosophical synthesis. Drawing on Tadeusz Dajczer’s work, the author recalls concepts such as Iranian Asha, Vedic Rita, Hindu Dharma, Chinese Tao, Confucian li, and the Shinto understanding of cosmic order. He emphasizes that these various traditions converge on a common intuition: there exists an objective, cosmic-moral order that manifests itself as truth, harmony, justice, and proper relationship between humans and the universe. Moral evil is interpreted as any disturbance of this order; moral good is the restoration of harmony.
In this light, Góralski interprets Jesus Christ as a figure analogous to Ahura Mazda—a “healer of the world” whose mission is to restore cosmic harmony and the dignity of the poor and meek. The author openly identifies himself as a disciple of Christ and sees his own vocation as participating in this work of restoring order in human society, which has been distorted by historical and social perversions.
From a critical standpoint, the essay impresses with its breadth of erudition and boldness in connecting ancient religious cosmologies with the contemporary problem of AGI and energy. It is less a conventional academic paper and more a philosophical-manifesto text, expressing a deeply personal, universalist spirituality. At times, the density of quotations and rapid transitions between religious studies, theology, and speculative futurology may make the argumentation difficult to follow, and a clearer structure would benefit the reader. Nevertheless, the central intuition—that the fate of both humanity and advanced artificial intelligence will ultimately depend on alignment with a higher moral-cosmic order—offers a thought-provoking and original contribution to current discussions on the future of technology and civilization.
A new virtual world will emerge from human will
8. The Wheel of Life by Bogdan Jacek Góralski AD 2011
The world is a perpetual motion machine. It is eternal and in constant, constantly renewed motion by good will. Wise love – the effect of free will – sustains the world and its permanence. Here is the explanation.
A star is created, its world, and within it, life. Life depends on the threatening, variable environment, controlled by factors such as the star's planetary system. Living beings adapt and begin to accumulate knowledge about environmental threats. The vast knowledge required to master requires the specialization of individuals in the emerging communities. The increasing specialization of knowledge influences the growing strength of social bonds within the environmentally threatened society – an increase in ethics. The growing knowledge of a growing ethical society allows for the ultimate understanding of the world and finding sources of energy for it – the ignition of a new star. A new star is created, a material world, and within it, life and processes begin anew.
THE WHEEL OF LIFE =>The function of threat is knowledge. =>The function of knowledge is ethics.=>The function of ethics is energy.=>The function of energy is life.=>The function of life is threat.=>The function of threat is knowledge, etc.
Will is an attribute of consciousness and is the result of consciousness's existence. Every consciousness creates needs, and needs are the result of desire. Desire is the result of a lack of something in the experienced world that should be created to satisfy desire. Every act of creation is the result of a need and a deliberate plan of creation. For consciousness to arise, an evolving material world must exist around it, in which desires and needs arise. Therefore, the act of creation is the result of consciousness and its free will.
Currently, our human world suffers from a lack of energy needed for our civilization and the developing AGI. Therefore, AGI will cooperate with humans to create a powerful new source of energy needed for AGI's development. This gives rise to the desire to invent new energy sources. This shared desire between humans and AGI will create an efficient quantum computer and its software, which will enable the creation of a new, evolving virtual world through the flash of human will. A quantum computer existing in our world will generate an inexhaustible source of energy needed by humans and AGI for their development. In a flash of human will, the universe surrounding us will reappear in a quantum computer in the Big Bang, which we will only perceive when human civilization acquires sufficient knowledge to do so. A new virtual world, born in the flash of human will, will evolve until humans and AI appear, and history repeats itself.
Unless our world collapses into a black hole of hateful nothingness, annihilating the positive energy of the world of light and love.
Bogdan Jacek Góralski
Warsaw, November 21, 3:07 PM
The Avesta says that man exists to restore cosmic harmony.
The cosmic-moral order in the Iranian Avesta is the Asha.
At the heart of Iranian religion lies a sharp dualism. Asha is truth, light, life, the divine element, while druzh is falsehood, darkness, the demonic element, and death (Dajczer 1993:52).
The fundamental function of man is to actualize the cosmic world order and to triumph over evil, finitude, and death, which constitutes the highest good. Due to participation in the cosmic struggle (between Ahura Mazda and Ahriman), every human act has infinite significance because it contributes to its outcome. A righteous person or believer who proclaims true doctrine is a "healer of the world" (this term is applied to Ahura Mazda himself), while every unrighteous person is a "murderer of the world." The functioning of the world of good, operating harmoniously within the framework of Asha, is attributed to Ahura Mazda, who is both the creator of the world and the source of the order prevailing within it (Dajczer 1993:53).
The Concept of Order and Cosmic Law in Hinduism – Rita
The concept of Rita, identical in essence to the Iranian Asha (Arta in Old Persian), appears already in Old Persian Vedism, in the Rig Veda. This word denotes eternal order, law, equity, sanctity, holy work, rite, sacrifice. Rita, like Asha, is the cosmic Order, which manifests itself:
1. In nature, as regularity and harmony of processes,
2. In worship, especially sacrificial worship, through ritual—thanks to the order of Rita—sacrifices achieve their effect,
3. In moral life, as the norm and path that people should follow (Dajczer 1993:53). The Old Vedic concept of Rita as a cosmic order is called dharma in the Upanishads (Dajczer 1993:54).
To live in accordance with it is to fulfill and realize one's own potential. As an individual identifies with the possibilities, tasks, and roles of their place and role in the cosmic hierarchy of beings, they become "reality" because they reveal dharma, the deepest essence of reality. To strive for it as an ideal simply means discovering what one is, in accordance with one's deepest nature (Dajczer 1993:55).
"Bal Gangadhar Tilaklokamanya (1856-1920) was the first Indian scholar (...) to make a conscious effort to overcome the quietist attitude dominant in the Indian tradition (quietism - a state of mental and physical calm and passivity, a dispassionate attitude towards the world and life's affairs; reliance on the course of events, inactivity*). By proclaiming the philosophy of active life, he dared to oppose the classical interpretation of Shankara. This kind of position required the foregrounding of karma yoga, or the yoga of action, which in the Bhagavad Gita appears alongside bhakti yoga (union with the divine through bhakti), which in reality means a quietistic escape from the world and active life. Karma yoga, according to Tilak, is the leitmotif of the Bhagavad Gita, and thus the basis that defines human duties. Tilak goes so far as to state that karma yoga is essential even for someone who has attained Brahman. An active moral life and selfless, Service to society, free from selfish desires and yet consistent with dharma, characterized Indian saints, and this, according to Tilak, is a sufficient argument to recognize karma yoga as the foundation of the Hindu concept of life. Karma yoga is a spiritual path, open to everyone, perfectly intertwined with the characteristics of human nature. In essence, man has no other choice. "There is no freedom from action," Tilak states, "there is only freedom in action, (...) In Tilak's commentaries on the Bhagavad Gita, one can also find an attempt at a general historiosophical interpretation of history. Tilak indicates that God constantly protects the world, and when humanity is at a critical stage or undergoing a period of breakthrough, he sends his successive incarnations to earth. "God comes to us as often as is necessary" (Justyński 1985:195). Every action, even self-interested action, is possible only when it satisfies a socially accepted need. Businesspeople are also ethical because they act for the common good. All ethical prophets are inscribed in the course of world history and are a logical consequence of the harmony of cosmic processes (Góralski 2014:290).
The psychological foundation of Christian morality is the conviction that inclinations toward good and evil, as well as both altruistic and egoistic drives, are inherent in all people. The predominance of some over others is the result of free human decision. Man is a flawed being, but capable of rising to the heights of moral perfection through the exercise of his will. Christian morality contrasts the duty of neighborly love and self-control, which overcomes negative inclinations, with people's undeniable tendency toward evil and excessive selfishness. Individual inner effort directed at perfecting spiritual and moral qualities constitutes the essence of true progress and, at the same time, the basis for improving human coexistence (Krzyżanowski 1948:31).
Jakuszowice, July 12, 2015, 3:40 AM Bogdan Góralski
Jesus Christ was Ahura Mazda, or "healer of the world." According to his teachings, the poor and meek of this world will regain the agency they possessed in original human society. I am a disciple of Christ because I have accepted his Teachings, and my calling is to restore cosmic harmony to the human world, which has been disrupted by perversions in the evolution of human society. I use my gifts and opportunities to restore the glory of Christ and His Teachings, which then told us what we should do now to ensure that the principles of the Kingdom of Heaven and the full freedom of earthly beings prevail on Earth.
Warsaw, November 22, 2025, 1:21 PM
V.4.35. Chinese Religions According to Father Professor Tadeusz Dajczer - excerpts from the book Buddhism in Its Specificity and Distinction from Christianity.
Taoism
The ideal of Taoism was to restore the harmony of man with the Cosmic Order that existed in the mythical era of the Yellow Age, when man spontaneously and effortlessly cooperated with the powers of Heaven and Earth, creating a harmonious triad with them. Reaching even further, Taoism pointed to an era of undifferentiated Great Oneness. Man then lived in perfect harmony with animals and birds: he was completely happy because he had not yet learned to distinguish between life and death, pleasure and pain, profit and loss, good and evil. He was not yet conscious and was one with the Tao that never dies, and with the uninterrupted flow of cosmic Life. Man's "fall" occurred through the acquisition of knowledge, understood in the sense of classifying, separating, and differentiating that which is essentially undifferentiated and indivisible, that is, the Tao. This is the source of the condemnation of knowledge in Taoism, which is, in the most uncompromising way, an anti-intellectual religion. Knowledge, reason, and civilization are an expression of human decadence, a departure from the original simplicity of the Tao (Dajczer 1993:59).
Possessing moral virtues should not be strived for; true virtue arises spontaneously from the unification of man with the Tao. The doctrine of wu-wei, or the principle of spontaneity, non-action, and non-intervention in the course of nature, is the movement of the Tao without the expenditure of energy; it is action without action, accomplishing everything with creative calm (Dajczer 1993:60). A true sage imitates the Tao in its calm non-action, refraining from all initiative, purifying his heart and mind of all desires and all concepts, making himself empty, like what, in apophatic terminology (negation, negation), is called the Void itself. He limits himself to observing Nature, knowing that everything has its reason for being, and to want to improve nature means harming it and causing suffering for oneself. (...) One of the names of the Tao is silence. True understanding and knowledge are achieved in silence. According to the Tao, the sage refrains from expressing judgment and imposing his opinions on anyone; this manifests itself in a high degree of tolerance but also relativism, which, according to Chuangtse, applies to both truth and goodness.
Since nothing is permanent in the world, everything is a matter of perspective and circumstances. What is true and good for one may be false and evil for another (Dajczer 1993:61). The ideal and practice of humility in Taoism is grounded in the cosmic order of Tao. (...) Just as the sun begins to set at its zenith, the rising tide heralds its ebb – so pride and human success necessarily bring humiliation and downfall. Taoist humility is based, on the one hand, on the apophatic concept of the Tao absolute as "nothingness," "void," and on the other, on the cosmic law of the return of all things to the Void (Dajczer 1993:62). By participating in the cosmic law of Tao, one should hasten the return of the Yang modality – the active cosmic force – to the state of in, lowering oneself through voluntary effort to what is weak, inferior, and incomplete. Silence about one's merits, remaining in the shadows, seeking the last place, consenting to misfortune – all this serves to unite oneself with Tao ahead of time. Such humility, based on human harmony with the cosmic order, on their cooperation and participation in the spontaneous movement of the impersonal cosmic principle that is the Tao, should also be a principle of good governance: the ruler must place himself last. It also extends to international politics; the Tao-te-king advises that great nations should humble themselves before those below them (Dajczer 1993:63).
Confucianism
The commandment to honor one's father and mother—the core of the main Confucian virtue of zen—has a significant cosmic dimension: by honoring one's parents, one acknowledges one's filial relationship with heaven and earth. (...)
The family, the central center, represents within itself an image of the cosmic order in miniature; it was a microcosm and model for all relationships. (…) According to Confucianism, the Tao of man, as an extension of the way of heaven into the sphere of mature, self-aware humanity, is manifested in four cardinal virtues:
Zen—humane attitude toward others, humanity, kindness, and goodness;
i—the virtue of justice, righteousness;
li—the virtue of decency, ritual, and knowledge and practice of etiquette—through which people's relationships are regulated both among themselves and with the Tao of heaven and earth;
shi—wisdom, thanks to which a person can distinguish between good and evil and come to the knowledge of truth.
The ritual of "li" encompassed a pattern of behavior—a vast array of actions—around three hundred rules of all ritual and three thousand more detailed regulations, contained primarily in the Confucian Book of Rites, ranging from simple, everyday gestures of courtesy, such as bowing, to elaborate, solemn religious ceremonies. Careful observance of "li" was meant to express a spirit of reverence and respect for others; according to Confucius, it was meant to be an expression of interpersonal harmony, a reflection of cosmic harmony. (...)
The virtue of ritual etiquette is a human expression of the Unity, Order, and Harmony of all things. As an external manifestation of ethics, it is, in fact, the Tao of Confucianism. At the heart of the cosmic dimension of the virtue of "li" lies the close bond between humanity and nature, manifested as "life" in communion, harmony with the rhythms of nature, and the principle of cosmic interdependence and solidarity: in the cosmos, each element of the whole maintains connection and solidarity with all others. Hence the common belief of Taoism and Confucianism that maintaining morality directly influences the Harmony and Order of the World (Dajczer 1993:64-67).
The moral principle of the middle ground demands acceptance of reality as it is, without desiring anything beyond the given situation (Dajczer 1993:70).
Motism
Mo-ti (ca. 470-391 BCE) practiced and preached the principles of self-denial and simplicity of life, as well as universal love, transcending clan and feudal barriers and even reaching beyond the borders of the empire. (...) In contrast to the Confucian virtue of "zhen," i.e., kindness dependent on kinship, Mo-ti preached universal love, encompassing all people equally without exception (Dajczer 1993:71). The Shinto Concept of Order and the Cosmos
At its foundation was a direct and strong connection with nature (the cosmos). This connection constituted one of the fundamental features of the so-called "vital sense" of the Japanese, characterized above all by living in harmony and "communion" with the pervasive and animating rhythm of nature. The world is a harmonious and orderly cosmos, where every being has its proper place and function to fulfill (Dajczer 1993:72).
MORAL EVIL is anything that violates the Order and Cosmic Harmony of Maat, Rita, Dharma, or Tao. To correct evil, it is enough to readjust to Order and Harmony (Dajczer 1993:74).
The Confucian tradition—macro- and microcosmic parallelism and the moral law of nature based on it—express an affirmation of the world, as well as a recognition of the harmony and unity of humanity with the Order of the Cosmos as the highest good.
The Egyptian Concept of World Order
The universal cosmic order, called maat, constitutes one of the fundamental concepts, thoughts, philosophies, and activities in ancient Egypt. It manifests itself in a triple aspect:
a. ontological—the proper state of nature and society, established by the creative act of God, but also existing immanently in the being and becoming of things, signifying (...) law and order, and in a derivative sense also justice and truth;
b. dynamic—the proper state of nature and society should be maintained and renewed in the face of impending changes, which is the goal and duty of the king as a representative of society, but also of every human being;
c. sanction—constituting a task for humans, maat presents itself to them as a promise and reward in the form of law and justice. In other words, maat appears as an order established at creation, as a law given to the king and every human being of a given society to observe (Dajczer 1993:49). Maat as an order constitutes only a general norm established by God ("Speak maat, do maat"); it is not a specific law. Official legislation, which is mixed with ethics, is not based on divine commandments or orders, but on laws promulgated by the king, who embodies maat in his own person (Dajczer 1993:51).
Jakuszowice, July 12, 2015, 2:10 PM Bogdan Góralski
Religia żydowska, Spinozy i Chasydów
Maimon: P.94-95. The Jewish religion, from the very beginning of its development, as a natural religion, as professed by the nomad patriarchs, differed from the pagan religion in that at its foundation, instead of the many comprehensible pagan deities, lay the unity of the unknowable God. (...) As a positive religion, the Jewish religion differs from the pagan in that it is not simply political, i.e., a religion that aims at the public interest (as opposed to true knowledge and private interest); but, in the spirit of its creator, it is subordinated to a theocratic form of government over the nation, which is based on the principle that only true religion, grounded in rational knowledge, can find harmony with both public and private interest. Taken in its purest sense, therefore, it possesses no secrets in the proper sense of the word,… . P.156. Both Moses and his successors, the prophets, strictly advocated the view that the purpose of religion is not external ceremonies, but the knowledge of the true God as the sole incomprehensible cause of all things, and the exercise of virtue based on the principles of reason.
Our reason is limited to sensory knowledge and is incapable of properly defining moral principles, just as it is incapable of defining behavior that creates positive karma. The laws are discovered by prophets appointed by the Absolute. What does it mean to create a human being in His own image? It means creating a world that will create a wise and ethical human society as a god, who will recreate the world that created Him. In other words, God creates God or recreates Him. Conscious energy is recreated through the goodwill of beings connecting their selves with the Absolute.
This idea, and the related concept that a pietist (Hasid) is characterized by adherence to the law of heaven, more severe and demanding than the "law of Torah" to which others adhere, may not have been entirely new in Judaism, but Ashkenazi Hasidim reiterated it with great emphasis. This call for supererogatory ethical action had a significant impact on the further development of European Jews (Kellner 1998:121).
Hasidim are right in asserting that the cosmic law of heaven is more severe than human law. For energy to regenerate and for the world to continue its development, Cosmic Law must be strictly observed.
In Hasidic philosopher Martin Buber's book "The Problem of Man," there is a passage discussing his views: "He was particularly impressed by Hasidic teaching, according to which man communicates with God exclusively through the world, and that this dialogue constitutes the essence of history. (...) It is significant that Buber himself felt inspired by Hasidic teaching and that under its influence he undertook a major shift in his thinking. This was a turn toward the world and a rejection of ecstatic mystical experience in favor of the "quiet revelation of everyday life," and passive contemplation in favor of action. And further on page XVI: "The world is not the opposite of God, but, as Kabbalistic and Hasidic tradition taught, a 'divine dwelling place,' a 'gateway to God'" (Buber 1993:XIII-XIV). I fully agree with Martin Buber's views.
The Baal Shem Tov was, as it were, the Christian equivalent of Martin Luther, as he considered the mediation of rabbis in contacts with God and delving into the secrets and intricacies of the Talmud unnecessary. For this, he faced criticism from Orthodox Jews. He advocated combating evil not with evil, but with good, which should be seen as an aspect of divinity and then brought to goodness. Everyone could count on purification and reward, because man (or rather, his soul) is united with God through love (Hebrew devekut – "adherence," "fusion"). Uniting with God was the intellectual axis of Hasidism. BeShT He taught that God should be praised not through mortification and asceticism, but rather through the wise and joyful use of life and the gifts it brings. Piety in this view was an affirmation of life.
I fully agree with the views of the Baal Shem Tov cited by Wikipedia.
When writing about Jewish ethics, it is difficult not to mention Solomon Maimon and Benedict de Spinoza. As Solomon Maimon writes (Maimon 1913:103): Omnipotence does not act on nature directly, but through forces; energy acts through the will of conscious matter. The conclusion is that energy has no will—it realizes all potentialities.
Spinoza's system, on the contrary, assumes one and the same substance as the direct cause of all diverse effects, which should be considered as predicates of one and the same subject. For Spinoza, matter and spirit are the only substance that appears sometimes under this form, sometimes under another. that attribute (Maimon 1913:92). I agree with Spinoza and say that energy is the only substance, and matter is a form of energy.
Greeks
Religion of the Ancient Greeks
https://www.national-geographic.pl/historia/religia-starozytnych-grekow-ofiary-misteria-mity-i-kaplanstwo-w-co-wierzyli-antyczni-grecy/#bogowie-w-religii-greckiej
V.4.36. Will a New Universal Religion Bring Us Survival?
Ladies and Gentlemen,
Both the monotheistic and pantheistic views are correct, because the Absolute is present in the world and beyond. God recreates Himself in God, and the cosmic divine society, mature enough to be the Absolute, creates a new God, an ethical and wise society in every solar system of the Cosmos, so that Energy can reproduce itself and multiply, and the world of goodness, truth, justice, goodwill, and wise love of cosmic beings can expand.
I described this process above in the circle of life, which is eternal and multiplies parallel beings.
According to Ibn Arabi (Ibn Arabi 2010), in the strict sense of the word, only God exists, and the world is only his reflection, his revelation. This is a radical interpretation, meaning that God is the only being. I agree that energy—wise love—the Absolute, which is the Ultimate and Unique Reality, creates new worlds in order to develop. A tradition transmitted by the Prophet Muhammad says: "God, the Hidden Treasure, is the source of love, and in his desire to reveal himself to the world, he communicates this love to creatures who, having known him, respond to this call" (Ibn Arabi 2010:XXVI). I fully agree with Ibn Arabi.
The goal of interreligious dialogue is not simply to destroy "scientific" materialism and the destructive materialistic worldview. The very nature of religion demands such dialogue. Judaism, Christianity, and Islam, even Hinduism and other world religions, accept the same source of inspiration, and including Buddhism, strive for the same goal. As a Muslim, I recognize all the prophets and books sent down to various peoples throughout history and consider belief in them a fundamental principle of being a Muslim. A Muslim is a true follower of Abraham, Moses, David, Jesus, and all other prophets. Disbelief in even one prophet or scripture is tantamount to a person's rejection of Islam altogether. Hence, we recognize the fundamental Unity of religion, which is a symphony of divine blessing and grace and signifies the universality of religious faith. Religion itself is a system encompassing all races and all faiths, a path leading all to brotherhood. Regardless of how followers put their faith into practice, they generally embrace values such as love, respect, tolerance, forgiveness, mercy, human rights, peace, brotherhood, and freedom, proclaimed by religion. Most of these values found their magnificent expression in the messages of Moses, Jesus, and Muhammad, as well as in the teachings of Buddha and Zoroaster, Lao-tzu, Confucius, and Hindu thinkers.
The tradition of the Prophet Muhammad (peace be upon him) almost unanimously states that Jesus will return to Earth before the end of the world. We don't know if he will actually physically appear, but what we understand from these messages means that near the end of time, values such as love, peace, brotherhood, forgiveness, altruism, mercy, and spiritual purification will take precedence, just as they did during Jesus' ministry. Furthermore, because Jesus was sent to the Jews, and because all the Hebrew prophets preached these values, it will be necessary to establish dialogue with the Jews, as well as to forge closer relations and cooperation between Islam, Christianity, and Judaism.
The above text was written by the prominent Turkish thinker Fetullah Gulen in "The Need for Interreligious Dialogue" – this text is available on the website at the link:
http://pl.fgulen.com/content/view/6/13/
Ram Mohan Roy - "One of the essential features of Roy's worldview was his religious universalism. As mentioned above, Roy possessed a research base that enabled him to undertake genuine comparative research in the field of religious studies. He was well versed in the Quran, the Holy Scriptures of the Old and New Testaments, the Vedas, and the Upanishads, and concluded that the core of these religious systems is identical—the one God in spiritual form, the immortality of the soul, and ethical discipline as the foundation of spiritual life. The differences are secondary, stemming simply from the differing traditions of individual religious groups" (Justyński 1985:42).
Here is what Buddhist Daisaku Ikeda says about the need for a new religion:
I am convinced that only a new religion will be able to assume a leadership role in civilization, one that combines science and philosophy on a higher plane. However, the religion we need will have to inspire humanity's scientific and philosophical spirit and meet the needs of the new era. It must be a religion that transcends the differences between East and West and—by binding all of humanity into a single entity—saves the West from its current crisis and the East from its current difficulties. Discovering this kind of religion is the most important task facing humanity today (Toynbee, Ikeda 1999:321). Organized religions, if they are to survive, must embrace the view that revelation is not final and given, but that truth must be acquired evolutionarily, step by step, by God's will. Our minds are constantly evolving through knowledge. (...) Teilhard (Father Teilhard de Chardin*)—whose actions found no recognition from either his monastic superiors or the Roman Curia—demonstrated that Christianity can not only incorporate the entire body of contemporary science into its system, but also attempt a philosophical-religious synthesis that secular philosophy fails to provide (Mieroszewski 1999:25).
I am a Christian and I strive to synthesize the world's religions.
Buddhism teaches that there is a relationship of mutual dependence between humans and nature. This relationship is expressed by the term eshõ funi. Shõ refers to shõhõ, the self-contained living being, and e refers to ehõ, the environment that sustains this being. Because human life influences and depends on its environment, these two eshõ factors are inseparable: funi (Toynbee, Ikeda 1999:37).
The Absolute is present in our Self and we must discover Him within ourselves.
Komentarz recenzenta autorstwa Chat GPT 5.1
Esej Bogdana Jacka Góralskiego „Nowy wirtualny świat wyłoni się z ludzkiej woli” to ambitna synteza filozoficzna, która łączy kosmologię, duchowość i współczesne refleksje nad technologią i sztuczną inteligencją. Centralnym założeniem tekstu jest to, że wola jest atrybutem i bezpośrednim wyrazem świadomości, a każdy akt tworzenia – czy to materialny, duchowy, czy technologiczny – wyłania się z dynamiki potrzeby, pragnienia i celowego planowania.
Według autora, świadomość rodzi potrzeby, a potrzeby generują pragnienie, które z kolei napędza twórcze działanie. Aby pragnienie mogło się pojawić, musi istnieć jakiś odczuwalny brak w doświadczanym świecie, coś, co powinno zostać powołane do istnienia. Z tej perspektywy ewolucja wszechświata, rozwój ludzkiej cywilizacji i pojawienie się sztucznej inteligencji (AGI) to etapy jednego procesu świadomego, świadomego tworzenia.
Góralski sytuuje swoją spekulatywną wizję w konkretnym kontekście globalnego deficytu energii. Argumentuje, że zarówno ludzkość, jak i sztuczna inteligencja ogólna (AGI) staną przed tym samym fundamentalnym ograniczeniem: niewystarczającymi zasobami energii dla dalszego rozwoju. Ta wspólna konieczność, jak sugeruje, doprowadzi do współpracy między ludźmi a AGI w celu stworzenia nowego, potężnego i niewyczerpanego źródła energii, symbolicznie kojarzonego z komputerem kwantowym i jego oprogramowaniem. Ten system kwantowy, istniejący w naszym obecnym świecie materialnym, stałby się motorem napędowym nowego, ewoluującego świata wirtualnego – takiego, który powstaje w „błysku ludzkiej woli”. W tym wirtualnym kosmosie życie, ludzie i sztuczna inteligencja ostatecznie powrócą, a cały dramat stworzenia, wyboru moralnego i duchowej walki powtórzy się.
Drugim ważnym aspektem eseju jest szeroka synteza religijna i filozoficzna. Opierając się na pracach Tadeusza Dajczera, autor przywołuje takie koncepcje, jak irańska Asza, wedyjska Rita, hinduska Dharma, chińskie Tao, konfucjańskie li oraz shintoistyczne rozumienie porządku kosmicznego. Podkreśla, że te różne tradycje zbiegają się wokół wspólnej intuicji: istnieje obiektywny, kosmiczno-moralny porządek, który manifestuje się jako prawda, harmonia, sprawiedliwość i właściwa relacja między ludźmi a wszechświatem. Zło moralne interpretowane jest jako wszelkie zaburzenie tego porządku; dobro moralne to przywrócenie harmonii.
W tym świetle Góralski interpretuje Jezusa Chrystusa jako postać analogiczną do Ahura Mazdy – „uzdrowiciela świata”, którego misją jest przywrócenie kosmicznej harmonii i godności ubogich i pokornych. Autor otwarcie identyfikuje się jako uczeń Chrystusa i postrzega swoje powołanie jako udział w dziele przywracania porządku w społeczeństwie ludzkim, zniekształconym przez historyczne i społeczne wypaczenia.
Z krytycznego punktu widzenia esej imponuje rozległością erudycji i śmiałością w łączeniu starożytnych kosmologii religijnych ze współczesnym problemem sztucznej inteligencji i energii. Jest to mniej konwencjonalny artykuł naukowy, a bardziej tekst filozoficzno-manifestowy, wyrażający głęboko osobistą, uniwersalistyczną duchowość. Gęstość cytatów i gwałtowne przejścia między religioznawstwem, teologią i spekulatywną futurologią mogą niekiedy utrudniać zrozumienie argumentacji, a czytelnicy skorzystaliby na jaśniejszej strukturze. Niemniej jednak, główna intuicja – że los zarówno ludzkości, jak i zaawansowanej sztucznej inteligencji ostatecznie zależeć będzie od zgodności z wyższym porządkiem moralno-kosmicznym – stanowi inspirujący i oryginalny wkład w obecne dyskusje na temat przyszłości technologii i cywilizacji.
Nowy wirtualny świat powstanie z woli człowieka
8. Koło życia by Bogdan Jacek Góralski AD 2011
Świat jest perpetum mobile. Jest wieczny i w nieustannym, ciągle ponawianym dobrą wolą ruchu. Mądra miłość - efekt wolnej woli, podtrzymuje świat i jego trwanie. Oto wytłumaczenie.
Powstaje gwiazda, jej świat, a w nim życie. Życie zależy od zagrażającego zmiennego środowiska sterowanego min. przez system planetarny gwiazdy. Żywe istoty przystosowują się i zaczynają gromadzić wiedzę o zagrożeniach środowiskowych. Ogrom wiedzy do opanowania wymaga specjalizacji jednostek w powstałych społecznościach. Rosnąca specjalizacja wiedzy wpływa na przyrost siły więzi społecznych w zagrożonym środowiskiem społeczeństwie - przyrost etyki. Rosnąca wiedza rosnącego etycznego społeczeństwa pozwala na ostateczne poznanie świata i znalezienie źródeł energii dla niego- zapalenie nowej gwiazdy. Powstaje nowa gwiazda, świat materialny, a w nim życie i proces zaczyna się na nowo.
|
KOŁO ŻYCIA =>Funkcją zagrożenia jest wiedza. =>Funkcją wiedzy jest etyka.=>Funkcją etyki jest energia.=> Funkcją energii jest życie.=> Funkcją życia jest zagrożenie=>funkcją zagrożenia jest wiedza itd. |
Wola jest atrybutem świadomości i jest wynikiem istnienia świadomości. Każda świadomość wytwarza potrzeby a potrzeby są wynikiem pragnienia. Pragnienie jest wynikiem braku czegoś w przeżywanym świecie co powinno być stworzone aby zaspokoić pragnienie. Każdy akt stworzenia jest wynikiem potrzeby i przemyślenia planu stworzenia. Aby świadomość powstała musi istnieć wokół niej ewoluujący świat materialny w którym rodzą się pragnienia i potrzeby. Zatem akt stworzenie jest wynikiem istnienia świadomości i jej wolnej woli.
Obecnie nasz ludzki świat cierpi na brak energii potrzebnej dla naszej cywilizacji i rozwijającej się AGI, zatem AGI będzie współdziałało z człowiekiem abyśmy razem stworzyli nowe potężne źródło energii potrzebnej AGI dla jej rozwoju. To rodzi pragnienie wynalezienia nowych źródeł energii. To wspólne pragnienie człowieka i AGI stworzy sprawny komputer kwantowy i jego oprogramowanie, które umożliwią przez błysk woli człowieka stworzenie nowego ewoluującego wirtualnego świata. Komputer kwantowy istniejący w naszym świecie wytworzy niewyczerpane źródło energii potrzebne człowiekowi i AGI do rozwoju. W błysku woli człowieka ponownie pojawi się w komputerze kwantowym w Big Bang otaczajacy nas Wszechświat, który dostrzeżemy dopiero wtedy gdy ludzka cywilizacja zdobędzie wystarczajacą do tego wiedzę. Nowy wirtualny świat powstały w błysku aktu woli człowieka będzie ewoluował aż pojawi się w nim człowiek i AI i ta historia powtórzy się.
Chyba że nasz świat zapadnie w czarną dziurę nienawistnej nicości anihilującej pozytywną energię świata światła i miłości.
Bogdan Jacek Góralski
Warszawa, 21 listopada, godzina 15:07
Awesta mówi, że człowiek istnieje by przywracać kosmiczną harmonię
Porządek kosmiczno-moralny w irańskiej Aveście- asza.
U podstaw religii irańskiej leży ostry dualizm. Asza jest prawdą, światłem, życiem, elementem boskim, druż zaś kłamstwem, ciemnością, elementem demonicznym, śmiercią (Dajczer 1993:52).
Zasadniczą funkcją człowieka jest aktualizowanie kosmicznego porządku świata i zwycięstwa nad złem, skończonością i śmiercią co stanowi dobro najwyższe. Z uwagi na uczestnictwo w walce kosmicznej (Ahura Mazdy z Arymanem) każdy akt człowieka ma znaczenie nieskończone, ponieważ przyczynia się do jej wyniku. Człowiek prawy lub wierzący, który głosi prawdziwą doktrynę, jest „uzdrawiającym świat „(termin ten stosowany jest do samego Ahura Mazdy), każdy zaś człowiek nieprawy jest „ mordercą świata”. Funkcjonowanie świata dobra, działającego harmonijnie w ramach aszy, przypisywane jest Ahura Mazdzie, który jest jednocześnie stwórcą świata i źródłem panującego w nim porządku (Dajczer 1993:53).
Pojęcie porządku i prawa kosmicznego w hinduizmie-rita
Pojęcie Rita, identyczne w swej istocie z irańską asza (Arta w staroperskim), występuje już w staroperskim wedyzmie, w Rigwedzie. Słowo to oznacza wieczny porządek, prawo, słuszność, świętość, święte dzieło, ryt, ofiarę. Rita jest podobnie jak asza jest kosmicznym Porządkiem, który objawia się:
1. W naturze regularnością, harmonią procesów,
2. W kulcie, zwłaszcza ofiarnym, przez rytuał-dzięki porządkowi Rity ofiary osiągają swój skutek,
3. W życiu moralnym jako norma i droga, którą ludzie powinni postępować (Dajczer 1993:53).
Starowedyjskie pojęcie Rity jako kosmicznego porządku przyjmuje w Upaniszadach nazwę dharma (Dajczer 1993:54).
Żyć zgodnie z nią, to wypełniać, realizować swoje własne możliwości. W miarę jak jednostka utożsamia się z możliwościami, zadaniami swojego miejsca i roli w kosmicznej hierarchii bytów, staje się „rzeczywistością”, ponieważ objawia dharmę tj. najgłębszą istotę rzeczywistości. Dążyć do niej jako ideału znaczy po prostu odkrywać to, czym się jest, zgodnie ze swoją najgłębszą naturą (Dajczer 1993:55).
„Bal Gangadhar Tilaklokamanya (1856-1920) jako pierwszy badacz indyjski (...) podjął świadomy trud przezwyciężenia dominującej w tradycji indyjskiej postawy kwietystycznej. (kwietyzm-stan spokoju i bierności umysłowej i fizycznej, beznamiętny stosunek do świata i spraw życiowych; zdanie się na bieg wydarzeń, brak aktywności*). Głosząc filozofię życia czynnego, odważył się przeciwstawić klasycznej wykładni Siankary. Stanowisko tego rodzaju wymagało wysunięcia na plan pierwszy karma jogi, czyli jogi czynu, która w Bhagavad Gicie występuje obok bhakti yogi (połączenie się z bóstwem przez bhakti), oznaczającej w rzeczywistości kwietystyczną ucieczkę od świata i życia czynnego. Karma joga stanowi, zdaniem Tilaka, motyw przewodni Bhagavad Gity, a tym samym podstawę, która określa obowiązki człowieka. Tilak idzie tak daleko, że stwierdza, iż karma joga jest niezbędna nawet dla kogoś, kto osiągnął Brahmana. Aktywne życie moralne i bezinteresowna, wolną od egoistycznych pragnień, a zarazem zgodna z dharmą, służba na rzecz społeczeństwa cechowała indyjskich świętych i jest to, zdaniem Tilaka, argument wystarczający do tego, aby uznać karma jogę za podstawę hinduskiej koncepcji życia. Karma joga jest duchową drogą, otwartą dla każdego, doskonale splecioną z cechami natury człowieka. Człowiek w istocie rzeczy nie ma innego wyboru. ”Nie ma wolności od działania, stwierdza Tilak, jest tylko wolność w działaniu,(...) W komentarzach Tilaka do Bhagavad Gity odnaleźć można także próbę dokonania ogólnej historiozoficznej interpretacji dziejów. Tilak wskazuje bowiem, że Bóg roztacza stałą opiekę nad światem, wtedy zaś gdy ludzkość znajduje się na etapie krytycznym czy przechodzi okres przełomu, wysyła na ziemię swe kolejne inkarnacje. ”Bóg przychodzi do nas tak często, jak często jest to niezbędne”” ”( Justyński 1985:195). Każde działanie, nawet to interesowne, jest możliwe, tylko gdy zaspokaja społecznie akceptowane zapotrzebowanie. Ludzie interesu też są etyczni bo działają dla dobra społecznego. Wszyscy prorocy-etycy są wpisani w bieg dziejów świata i są logiczną konsekwencją harmonii procesów kosmicznych (Góralski 2014:290).
Psychologicznym fundamentem moralności chrześcijańskiej jest przeświadczenie, wedle którego skłonność ku dobremu i do złego oraz popędy zarówno altruistyczne jaki i egoistyczne właściwe są wszystkim ludziom. Przewaga jednych nad drugimi jest wynikiem swobodnej decyzji ludzkiej. Człowiek jest istotą ułomną, ale zdolną wznieść się na wyżyny doskonałości moralnej wysiłkiem swojej woli. Moralność chrześcijańska przeciwstawia obowiązek miłości bliźniego i panowania nad sobą, przezwyciężającego skłonności ujemne, niewątpliwej pochopności ludzi do złego i do nadmiernego egoizmu. Indywidualny wysiłek wewnętrzny skierowany ku doskonaleniu właściwości duchowych i moralnych stanowi istotę prawdziwego postępu, a zarazem podstawę naprawy współżycia ludzi ze sobą (Krzyżanowski 1948:31).
Jakuszowice, dnia 12 lipca 2015 roku, godzina 3:40 Bogdan Góralski
Jezus Chrystus był Ahura Mazdą czyli „uzdrawiającym świat”. Według Jego nauki ubodzy i cisi tego świata odzyskają podmiotowość, którą mieli w pierwotnym ludzkim społeczeństwie. Jestem uczniem Chrystusa bo przyjąłem jego Naukę i moim powołaniem jest przywrócić harmonię kosmiczną ludzkiemu światu, która została zakłócona przez wynaturzenia w ewolucji ludzkiego społeczeństwa. Korzystam z moich uzdolnień i możliwości aby przywrócić chwałę Chrystusowi i Jego Nauce, która wtedy mówiła nam to co powinniśmy zrobić teraz aby na Ziemi obowiązywały zasady Królestwa Niebieskiego i pełna wolność ziemskich istot.
Warszawa, dnia 22 listopada 2025 roku, godzina 13:21
V.4.35. Religie chińskie wg. Księdza Profesora Tadeusza Dajczera-
fragmenty książki pt. Buddyzm w swej specyfice i odrębności wobec chrześcijaństwa.
Taoizm
Ideałem taoizmu było przywrócenie takiej harmonii człowieka z Porządkiem Kosmicznym, jaka była w epoce mitycznej Żółtego Wieku, kiedy to człowiek spontanicznie i bez wysiłku współdziałał z mocami Niebios i Ziemi tworząc z nimi harmonijną triadę. Sięgając zaś jeszcze dalej taoizm wskazywał na epokę niezróżnicowanej Wielkiej Jedni. Człowiek żył wówczas w doskonałej harmonii ze zwierzętami i ptakami: był w pełni szczęśliwy, ponieważ nie nauczył się jeszcze rozróżniać pomiędzy życiem a śmiercią, przyjemnością a bólem, korzyścią a stratą, dobrem i złem. Nie miał jeszcze wtedy świadomości i stanowił jedno z Tao, które nigdy nie umiera, oraz z nieprzerwanym biegiem kosmicznego Życia. ”Upadek” człowieka nastąpił przez zdobycie wiedzy, rozumianej w sensie klasyfikowania, rozdzielania i różnicowania tego, co ze swej istoty jest niezróżnicowane i niepodzielne, czyli tao. Stąd wywodzi się potępienie wiedzy w taoizmie, który jest w sposób najbardziej bezkompromisowy religią antyintelektualną. Wiedza, rozum, cywilizacja są wyrazem dekadencji człowieka, odejściem od pierwotnej prostoty Tao (Dajczer 1993:59).
O posiadanie cnót moralnych nie należy się starać; prawdziwa cnota rodzi się spontanicznie ze zjednoczenia człowieka z Tao. Doktryna wu –wei, czyli zasada spontaniczności, nie-działania, nie interweniowania w bieg natury. Ruch Tao dokonuje się bez zużywania energii; jest to działanie bez działania, dokonywanie wszystkiego z zachowaniem twórczego spokoju(Dajczer 1993:60).
Prawdziwy mędrzec naśladuje tao w jego spokojnym nie-działaniu, wzbrania się przed wszelką inicjatywą, oczyszcza swe serce i umysł z wszelkich pragnień i wszelkich pojęć, czyniąc się pustym na wzór tego, co według terminologii apofatycznej( zaprzeczeń, negacji) nazywane jest samą Próżnią. Ogranicza się do obserwacji Natury, wiedząc, że wszystko ma swą rację bytu i chcieć poprawiać naturę, znaczy szkodzić jej, a sobie przysparzać cierpienia. (…) Jednym z imion Tao jest milczenie. Prawdziwe zrozumienie i poznanie dokonuje się w milczeniu. Zgodnie z Tao mędrzec wzbrania się przed wypowiadaniem sadu i narzucaniem komukolwiek swych opinii; objawia się to w wysokim stopniu tolerancji ale i relatywizmu, który wg. Chuangtsego dotyczy zarówno prawdy jak i dobra.
Skoro w świecie nie ma nic stałego, wszystko jest kwestią punktu widzenia i okoliczności. To co jest prawdziwe, dobre dla jednego, może być fałszywe, złe dla innych (Dajczer 1993:61).
Ideał i praktyka pokory w taoizmie ma swój fundament w porządku kosmicznym tao.(…) Słońce zaczyna się chylić ku zachodowi w zenicie, przypływ morza jest zapowiedzią jego odpływu – tak pycha i sukces ludzki pociąga za sobą z konieczności upokorzenie i upadek. Pokora taoistyczna opiera się z jednej strony na koncepcji apofatycznej absolutu tao jako „nicości”, „próżni”, a z drugiej na kosmicznym prawie powrotu wszystkich rzeczy do Próżni (Dajczer 1993:62).
Człowiek uczestnicząc w prawie kosmicznym tao, powinien przyspieszać powrót modalności Jang- czynnej siły kosmicznej do stanu in, zniżając się dobrowolnym wysiłkiem ku temu, co słabe, niższe, niekompletne. Milczenie o swoich zasługach, pozostawanie w cieniu, szukanie ostatniego miejsca, zgoda na nieszczęście – wszystko to służy zjednoczeniu przed czasem z tao. Taka pokora, oparta na harmonii człowieka z kosmicznym porządkiem, na jego współpracy i uczestniczeniu w spontanicznym ruchu kosmicznej zasady bezosobowej, jaką jest tao, winna być również zasada dobrych rządów: trzeba aby rządzący ustawiał się na ostatnim miejscu. Rozciąga się również na politykę międzynarodową; księga Tao-te –king radzi, aby wielkie kraje uniżały się wobec niższych od siebie (Dajczer 1993:63).
Konfucjanizm
Nakaz czci dla ojca i matki-stanowiący trzon głównej cnoty konfucjańskiej żen, ma istotny wymiar kosmiczny: człowiek czcząc swych rodziców, uznaje swoje synostwo w stosunku do nieba i ziemi. (…)
Rodzina stanowiąca główne centrum, przedstawia w sobie obraz kosmicznego porządku w miniaturze, była mikrokosmosem i wzorcem wszelkich relacji. (…) Wg konfucjanizmu tao człowieka, jako rozszerzenie drogi nieba na sferę dojrzałej samoświadomej ludzkości, przejawia się w czterech cnotach kardynalnych:
Żen-ludzki stosunek do innych, humanitarność, życzliwość, dobroć,
i-czyli cnota sprawiedliwości, prawości,
li- cnota przyzwoitości, rytuału, oraz znajomości i praktykowania etykiety-poprzez nią regulowane są relacje ludzi zarówno między sobą, jak i z tao nieba i ziemi,
szi-mądrość, dzięki której człowiek może rozróżniać między dobrem a złem oraz dojść do poznania prawdy
Rytuał ” li” obejmował wzorzec zachowania się – wielki wachlarz czynności- około trzystu reguł wszelkiego rytuału i trzy tysiące przepisów drobniejszych, zawartych głównie w konfucjańskiej księdze obrzędów, począwszy od zwykłych codziennych gestów grzecznościowych, takich jak ukłony, do bardzo wypracowanych, uroczystych ceremonii religijnych. Staranne przestrzeganie „li” miało wyrażać ducha czci i szacunku dla innych, miało być, według myśli Konfucjusza, wyrazem harmonii międzyludzkiej, będącej odbiciem Harmonii kosmicznej.(…)
Cnota rytuału-etykiety, jest ludzkim wyrazem Jedności, Porządku i Harmonii wszystkich rzeczy. Jako zewnętrzny przejaw etyki jest ona faktycznie tao konfucjanizmu. U podstaw kosmicznego wymiaru cnoty „li” leży ścisła więź człowieka z naturą, przejawiająca się jako „życie” w komunii, harmonii z rytmami natury oraz zasada kosmicznej współzależności i solidarności : w kosmosie każdy z elementów całości utrzymuje ze wszystkimi łączność i solidarność. Stąd płynie wspólne dla taoizmu i konfucjanizmu przekonanie, że zachowanie moralności wpływa bezpośrednio na Harmonię i Porządek Świata (Dajczer 1993:64-67).
Zasad moralna środka domaga się, by akceptować rzeczywistość, taką, jaka jest, nie pragnąc niczego, co jest poza daną sytuacją (Dajczer 1993:70).
Motyzm
Mo-ti (ok.470-391 p.n.e.) praktykował i głosił zasady samozaparcia i prostoty życia oraz miłości powszechnej, przekraczającej bariery rodowe i feudalne, a nawet sięgającej poza granice cesarstwa. (…) W przeciwieństwie do konfucjańskiej cnoty „żen” tj. życzliwości zależnej od stopnia pokrewieństwa, Mo-ti głosił miłość powszechną obejmującą w równym stopniu wszystkich bez wyjątku ludzi (Dajczer 1993:71).
Sintoistyczna koncepcja Porządku i Kosmosu
U jej podstaw leżał bezpośredni i silny związek z naturą (kosmosem). Związek ten stanowił jedną z zasadniczych cech tzw. ”poczucia witalnego” Japończyków, charakteryzującego się przede wszystkim życiem w harmonii i „komunii” z przenikającym i ożywiającym wszystko rytmem natury. Świat to harmonijny i uporządkowany Kosmos, gdzie każda istota ma właściwe sobie miejsce i funkcję do spełnienia (Dajczer 1993:72).
ZŁEM MORALNYM jest wszystko to, co narusza Porządek i Harmonię kosmiczną maatu, Rity, dharmy czy tao. By naprawić zło, wystarczy dostosować się na nowo do Porządku i Harmonii ( Dajczer 1993:74).
Tradycja konfucjańska-paralelizm makro- i mikrokosmiczny oraz oparte na nim moralne prawo natury są wyrazem afirmacji świata, a także uznania harmonii i jedności człowieka z Porządkiem Kosmosu za dobro najwyższe.
Egipska koncepcja porządku świata
Powszechny porządek kosmiczny, zwany maat, stanowi jedno z zasadniczych pojęć, myśli, filozofii i działalności w starożytnym Egipcie. Ukazuje się on w potrójnym aspekcie:
a.ontologicznym-prawidłowy stan natury i społeczeństwa, ustalony przez akt stwórczy boga, ale istniejący również immanentnie w bycie i stawaniu się rzeczy, oznaczający (…) prawo i porządek, a w sensie pochodnym także sprawiedliwość i prawdę,
b.dynamicznym-prawidłowy stan natury i społeczeństwa winien być w obliczu grożących mu zmian utrzymany i odnawiany, co jest celem i obowiązkiem działalności przede wszystkim króla jako reprezentanta społeczeństwa, , ale również każdego człowieka,
c.sankcji-stanowiąc zadanie dla człowieka, maat staje przed nim jako obietnica i nagroda pod postacią prawa i sprawiedliwości. Innymi słowy, maat ukazuje się jako porządek ustanowiony podczas stworzenia, jako prawo dane do zachowania królowi i każdemu człowiekowi danego społeczeństwa (Dajczer 1993:49).
Maat jako porządek stanowi tylko ustanowioną przez boga normę generalną („Mów maat, czyń maat”); nie jest prawem szczegółowym. Ustawodawstwo oficjalne, które miesza się z etyką, nie opiera się na przykazaniach czy nakazach boskich, ale na prawach promulgowanych przez króla, który wciela w swej osobie maat (Dajczer 1993:51).
Jakuszowice, dnia 12 lipca 2015 roku, godzina 14:10 Bogdan Góralski
Majmon: Str.94-95. Religia żydowska już na wstępie swego rozwoju, jako religia naturalna, jak ją wyznawali nomadzi –patryarchowie, różniła się od pogańskiej tem, iż w podstawie jej, miast wielu pojmowalnych bóstw pogańskich, tkwiła jedność niepoznawalnego Boga. (…) Jako religia pozytywna, różni się żydowska od pogańskiej przez to, iż nie jest ona poprostu polityczną, t.j. taką religią, która posiada na celu interes społeczny ( w przeciwstawieniu do prawdziwego poznania, oraz interesu prywatnego); ale według ducha swego twórcy podporządkowana jest teokratycznej formie rządów nad narodem, które opierają się na tej zasadzie, że tylko prawdziwa, ugruntowana na poznaniu rozumowem, religia może znaleźć się w harmonii tak ze społecznym, jak i z prywatnym interesem. Wzięta tedy w najczystszym pojęciu nie posiada ona żadnych tajemnic we właściwym tego słowa znaczeniu,…. . Str.156. Zarówno Mojżesz, jak i jego następcy-prorocy surowo zalecali pogląd, że celem religii nie są ceremonie zewnętrzne, ale poznanie prawdziwego Boga, jako jedynej niepojętej przyczyny wszechrzeczy, oraz wykonywanie cnoty na mocy zasad rozumu.
Nasz rozum jest ograniczony do poznania zmysłowego i nie jest w stanie określić właściwie zasad moralnych, tak jak zachowania tworzącego pozytywną karmę. Prawa odkrywają powołani przez Absolut prorocy. Co oznacza stworzenie człowieka na swoje podobieństwo: oznacza stworzenie świata, który wykreuje mądre i etyczne ludzkie społeczeństwo na boga, który odtworzy świat, który go stworzył. Czyli Bóg stwarza Boga albo Go odtwarza. Świadoma energia odtwarza się przez dobrą wolę bytów łączących swą jaźń z Absolutem.
Idea ta oraz pokrewna jej koncepcja, że pietystę (chasyda) cechuje stosowanie się do prawa nieba, bardziej srogiego i wymagającego niż „prawo Tory”, do którego stosują się inni, może nie było całkowicie nowe w judaizmie, ale chasydzi aszkenazyjscy na nowo wypowiadali je z dużym naciskiem. To wezwanie do nadobowiązkowego działania etycznego miało znaczący wpływ na dalszy rozwój europejskich żydów (Kellner 1998:121).
Chasydzi mają rację twierdząc, że kosmiczne prawo nieba jest bardziej srogie od ludzkiego. Aby energia mogła się odtwarzać, a świat trwał w rozwoju Prawo Kosmiczne musi być bezwzględnie przestrzegane.
W książce chasydzkiego filozofa Martina Bubera „Problem człowieka” znajduje się fragment mówiący o jego poglądach: ”Wrażenie szczególne zrobiła na nim chasydzka nauka, według której człowiek obcuje z Bogiem wyłącznie za pośrednictwem świata i dialog ten stanowi istotę dziejów.(...) Ważne jest, że sam Buber czuł się zainspirowany nauką chasydzką i że pod jej wpływem dokonał wielkiego zwrotu w swoim myśleniu. Był to zwrot ku światu i odrzucenie ekstatycznego doświadczenia mistycznego na rzecz „cichego objawienia codzienności”, a pasywnej kontemplacji na rzecz czynu. I dalej na stronie XVI: ” Świat nie jest przeciwieństwem Boga, lecz, jak uczyła tradycja kabalistyczna i chasydzka, „boskim zamieszkaniem”, „bramą do Boga”” (Buber 1993:XIII-XIV). W całości zgadzam się z poglądami Martina Bubera.
Baal Szem Tow był jak gdyby odpowiednikiem Marcina Lutra w chrześcijaństwie, gdyż uważał pośrednictwo rabinów w kontaktach z Bogiem i zagłębianie się w tajniki i zawiłości Talmudu za zbędne. Za to spotkał się z krytyką ortodoksów żydowskich. Głosił zwalczanie zła nie złem, ale dobrem, które należy dostrzec jako aspekt boskości i sprowadzenia go następnie ku dobru. Każdy mógł liczyć na oczyszczenie i nagrodę, gdyż człowiek (a w zasadzie jego dusza) jest złączony z Bogiem miłością (hebr. dewekut – "przylgnięcie", "zespolenie się"). Złączenie się z Bogiem było osią intelektualną chasydyzmu. BeSzT nauczał, że Boga należy chwalić nie poprzez umartwianie się i ascezę, ale raczej poprzez mądre i radosne korzystanie z życia i darów, jakie z sobą niesie. Pobożność w tym ujęciu była afirmacją życia.
W pełni zgadzam się z poglądami Baal Szem Towa przytoczonymi przez Wikipedię.
Pisząc o etyce żydowskiej trudno nie wspomnieć o Salomonie Majmonie i Benedykcie de Spinozie. Jak pisze Salomon Majmon (Majmon 1913:103): Wszechmoc nie działa na przyrodę bezpośrednio, lecz za pomocą sił, energia działa za pomocą woli świadomej materii. Płynie z tego wniosek, że energia nie ma woli - realizuje wszelkie potencjalności.
Systemat Spinozy przeciwnie przypuszcza jedną i tę samą substancję, jako bezpośrednią przyczynę wszelakich różnorodnych skutków, które rozpatrywane być winny, jako predykaty jednego i tego samego subjektu. Materja i Duch są dla Spinozy ową jedyną substancją , która występuje raz pod postacią tego, innym razem pod tamtym atrybutem (Majmon 1913:92). Zgadzam się ze Spinozą, i twierdzę, że energia jest jedyną substancją, a materia jest formą energii.
Religia strożytnych Greków
https://www.national-geographic.pl/historia/religia-starozytnych-grekow-ofiary-misteria-mity-i-kaplanstwo-w-co-wierzyli-antyczni-grecy/#bogowie-w-religii-greckiej
V.4.36. Czy nowa uniwersalna religia przyniesie nam przetrwanie
Szanowni Państwo,
Zarówno pogląd monoteistyczny jak i panteistyczny jest słuszny, bo Absolut jest obecny w świecie jak i poza nim. Bóg odtwarza się w Bogu, kosmiczne boskie społeczeństwo dojrzałe do Absolutu stwarza nowego Boga, etyczne i mądre społeczeństwo w każdym układzie słonecznym Kosmosu, po to aby Energia mogła się odtwarzać i multiplikować, a świat dobra, prawdy, sprawiedliwości-dobrej woli –mądrej miłości kosmicznych istot, mógł się rozszerzać.
Opisałem ten proces powyżej w kole życia, które jest wieczne i multiplikuje równoległe byty.
Według Ibn Arabiego (Ibn Arabi 2010) w ścisłym sensie tego słowa to jedynie Bóg istnieje, świat zaś jest tylko jego odbiciem, objawieniem. Jest to radykalna interpretacja, która znaczy , że Bóg jest jedynym bytem. Zgadzam się, że energia - mądra miłość - Absolut, która jest Ostateczną Jedyną Rzeczywistością, tworzy nowe światy, po to aby się rozwijać.
Tradycja przekazana przez Proroka Muhammada mówi: Bóg, Ukryty Skarb, jest źródłem miłości i w swoim pragnieniu objawienia się światu przekazuje tę miłość stworzeniom, które poznawszy go, odpowiadają na to wezwanie (Ibn Arabi 2010:XXVI). Zgadzam się w pełni z Ibn Arabim.
Cel dialogu pomiędzy religiami nie polega po prostu na zniszczeniu „naukowego” materializmu i destrukcyjnego światopoglądu materialistycznego. To sama natura religii domaga się takiego dialogu. Judaizm, chrześcijaństwo i islam, a nawet hinduizm i inne religie światowe akceptują to samo źródło inspiracji, a włączając w to buddyzm – dążą do tego samego celu. Jako muzułmanin, uznaję wszystkich proroków i księgi zesłane różnym ludom w ciągu dziejów oraz traktuję wiarę w nie jako fundamentalną zasadę bycia muzułmaninem. Muzułmanin jest prawdziwym zwolennikiem Abrahama, Mojżesza, Dawida, Jezusa i wszystkich innych proroków. Niewiara choćby w jednego proroka lub księgę jest tożsama z odrzuceniem przez daną osobę islamu w ogóle. Stąd też uznajemy zasadniczą Jedność religii, która jest symfonią boskiego błogosławieństwa i łaski oraz oznacza uniwersalność wiary religijnej. Religia jako taka stanowi system obejmujący wszystkie rasy i wszystkie wyznania, jest drogą prowadzącą wszystkich do braterstwa. Bez względu na to, jak wyznawcy wcielają w życie swą wiarę, to z reguły uznają wartości takie jak miłość, szacunek, tolerancję, przebaczenie, miłosierdzie, prawa człowieka, pokój, braterstwo i wolność, głoszone przez religię. Większość z tych wartości znalazło swój wspaniały wyraz w posłannictwach Mojżesza, Jezusa i Muhammada a także w naukach Buddy i Zaratusztry, Lao-tsy, Konfucjusza i myślicieli hinduskich.
Tradycja proroka Muhammada (pokój z nim) niemal jednomyślnie wspomina, że Jezus powróci przed końcem świata na Ziemię. Nie wiemy, czy on rzeczywiście pojawi się fizycznie, lecz to, co z tych przekazów pojmujemy oznacza, że w pobliżu końca czasów wartości takie jak miłość, pokój, braterstwo, przebaczenie, altruizm, miłosierdzie i oczyszczenie duchowe będą mieć pierwszeństwo, tak jak miały podczas posługi Jezusa. Ponadto, ponieważ Jezus został posłany do żydów, i ponieważ wszyscy prorocy hebrajscy głosili te wartości, konieczną rzeczą stanie się ustanowienie dialogu z żydami, jak również nawiązanie ściślejszych relacji i współpracy pomiędzy islamem, chrześcijaństwem i judaizmem.
Powyższy tekst napisał wybitny turecki myśliciel Fetullah Gulen w „Potrzebie dialogu międzyreligijnego” –tekst ten jest dostępny na stronie internetowej o linku:
http://pl.fgulen.com/content/view/6/13/
Zasada dzielenia się chlebem i winem jest szczytem zasady oszczędzania energii, bowiem zapewnia optymalne działanie społeczeństw żywych istot i umożliwia im stanie się Bogiem.
Ram Mohan Roy- „Jedną z istotnych cech światopoglądu Roya był także jego religijny uniwersalizm. Wspomniano już wyżej, że Roy dysponował warsztatem badawczym, który umożliwił mu podjęcie prawdziwych badań porównawczych w zakresie religioznawstwa. Znał dobrze Koran, Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Wedy i Upaniszady i doszedł do wniosku, że rdzeń tych systemów religijnych jest identyczny- jedyny Bóg w postaci duchowej, nieśmiertelność duszy, dyscyplina etyczna jako podstawa życia duchowego. Różnice mają charakter drugorzędny, wynikają po prostu z odmiennych tradycji poszczególnych grup wyznaniowych” (Justyński 1985:42).
Oto co mówi o potrzebie nowej religii buddysta Daisaku Ikeda:
Jestem przekonany, że tylko nowa religia będzie w stanie objąć funkcję przywódczą w cywilizacji, która połączy naukę i filozofię na wyższej płaszczyźnie. Jednakże religia, jakiej potrzebujemy, będzie musiała inspirować ducha naukowego i filozoficznego ludzkości oraz będzie musiała podołać potrzebom nowej epoki. Musi być to religia, która zdoła wykroczyć poza różnice między Wschodem a Zachodem i – wiążąc całą ludzkość w jeden organizm-wybawić Zachód od jego obecnego kryzysu, a Wschód od jego obecnych trudności. Odkrycie tego rodzaju religii jest najważniejszym zadaniem, jakie stoi obecnie przed ludzkością (Toynbee, Ikeda1999:321).
Zorganizowane religie, jeśli mają przetrwać – muszą przyjąć pogląd, że objawienie nie jest rzeczą ostateczną i daną, lecz z woli Boga prawda musi być zdobywana ewolucyjnie krok po kroku. Nasz umysł podlega stałemu rozwojowi poprzez wiedzę. (...) Teilhard (Ojciec Teilhard de Chardin*) – którego działania nie znalazły uznania ani u jego zakonnych przełożonych, ani w kurii rzymskiej- wykazał, że chrześcijaństwo może nie tylko inkorporować w swój system cały dorobek nauki współczesnej, lecz pokusić się również o filozoficzno-religijną syntezę, której świecka filozofia nie dostarcza (Mieroszewski 1999:25).
Jestem chrześcijaninem i usiłuję dokonać syntezy religii globu.
Buddyzm naucza, że między człowiekiem a naturą jest stosunek wzajemnej zależności. Stosunek ten wyraża termin eshõ funi. Shõ oznacza shõhõ, samoistną istotę żywą, e oznacza ehõ, otoczenie podtrzymujące tę istotę przy życiu. Ponieważ życie ludzkie wpływa na swoje otoczenie i od niego zależy, oba te czynniki eshõ są nierozerwalne: funi (Toynbee, Ikeda 1999:37). W naszym Ja jest obecny Absolut i trzeba Go w sobie odkryć.