1
Dość dziwny jest ten gatunek drzewa,
Bo do ataku wiecznie gotowy,
Ptak który zawsze przepięknie śpiewa,
Oberwał od niego prawym sierpowym.
Więc przy okazji bliskiego kontaktu,
Gdy na to ryzyko cię najdzie pokusa,
Szukaj gdzieś w sękach w pieniu kontrastu,
Lub naucz się rzucać Immobulusa.
2
Jak kaktus jest trochę owa roślina,
Choć zamiast kolców bąble posiada,
I gdy nastanie prawdy godzina,
Od soku zapachu będziesz wręcz blada.
Więc lepiej uzbrój się w mocne perfumy,
Gdy najdzie Cię igłą jej nakłuwanie,
Chyba że tracąc wszystkie rozumy,
Wolisz się bawić w wielkie sprzątanie!
3
Zobacz no, ale ma ostre zębiska,
To pochodzące z Azji warzywo,
Aż strach patrzeć na to dziwactwo z bliska,
Bo jeszcze los spojrzy na ciebie krzywo.
Więc lepiej będzie zachować odstęp,
Bo strata palca to nie przelewki,
Choć według notatki do której mam dostęp,
Częściej niż ludzi zjadają marchewki.
4
Ten bardzo silny magiczny gatunek,
O czarnych liściach i białych kwiatach,
Może być niczym najlepszy ratunek,
Gdy ktoś złym zaklęciem Cię pocharata.
Więc nie bój się takich sytuacji,
I zgodnie z radami zielarza starego,
Po chwili koniecznej kalkulacji,
Wpakuj roślinę do pyszczka swojego.
5
Nie szuka słońca, nie pragnie promieni,
Wśród ciemnych zakątków swe pnącza rozplata,
Roślina z wilgotnej krainy cieni,
Co może Cię porwać do martwych świata.
Na wszelki wypadek, gdy życie ci miłe,
Radziłbym prędko się w różdżkę uzbroić,
I Lumos rozjaśnić ciemną mogiłę,
Gdy wokół od pnącz jej zacznie się roić.
6
Niewielki to jegomość,
I fałszerstwa lubi,
W zieleni spotykany,
A Irlandia go chlubi.
7
Niewielki to jegomość,
Złoto stale chlubi,
Kunszt jego ogromny,
Z ludźmi się nie lubi.
8
Takie to to wielkie,
A oczyska czerwone,
Nie umie grać w domino,
Mimo że palomino.
9
Merlinie, chyba się zakochałem,
A później tego pożałowałem.
Jak piękna ośrodek i gracji,
Tak płomienne jest bez adoracji?
10
Niby Azja, lecz poza kontynent
Wykracza wysoko nasz rezydent.
Z młodzieżą zadanie odpowiedzialne,
Nim lat jedenaście na licznik wpadnie.