Ranga

Czy to prawda, że boi się tylko jastrząb ? (zasłyszane)

 

aede086a759b502a112f62028f349756.jpgobrazek z zasobów netu

 

Ranga -

Z działań rodzi się ważność

jak trąbka do ataku rozgranicza niepokorne na wściekłość i nadzieję

budząc strach i skutek

przedziwna kombinacja logiki i oczekiwania

bezsprzeczna, bo nobilituje stając się aplauzem i niezwykłością

osobista do bólu, bo jak hostia przestrzega przed grzechem poniechania

wśród innych czynów miernych dźwięków okaleczanych bełkotem swych braków

 

Ranga -

zdaje się być orężem maluczkich i nadzieją mędrców

gdy strojna podaje rękę wpisuje się się niemal laurem w swą hierarchię zdarzeń

aż jej przypadki zdziwione drżą z niecierpliwości

chcąc być odczytywane głosem spiżowego dzwonu

 

Ranga -

kolejność? przeciwwaga? rozliczenie winy?

to my na nią czekamy, my - ludzie z papieru

bo dla nas ona jest sygnałem znaczeń nim stanie się tlenem

zapowiada spełnienie tego co jeszcze nie dane

a z natury będąc kartą chce usłyszeć: sprawdzam

 

Ranga -

już podwyższając stopień czeka na ocenę

tylko pozornie bezbronna ale nie bezkarna

zawarta w paradoksie niedosytu chwały

wykładana w rozgrywce nabiera znamion odpowiedzialności

wierząc, że stanie się nieśmiertelna lub choćby przydatna

 

Ranga -

plan? przypuszczenie? marzenie? stygmat? niepojętość?

jak gra - odwołuje się do znaczeń najwyższych

znaku godła korony miecza i narodu

w samych swoich regułach osłonięta tarczą

 

Ranga -

jeśli jej treść się wypełnia potrafi być kwiatem

relikwią swego pamiętnika

i zawsze skarbem czasu dopełnionym

jako dowód że tamto się stało

że nie było gasnącym fajerwerkiem życzeń

 

Ranga -

zna swoje szanse - skazana na zwycięstwo

ma tylko jedną drogę: musi stać się bronią

wtedy nie umiera

jak dzieła mistrza Fryderyka

które słuchając onegdaj car zbielałymi ze strachu wargami

oceniał za słowami Schumanna, że to są „ armaty ukryte w kwiatach”

@JanuszD.