ชื่อ: พสันต์ อิ่นแก้ว
ชื่อเล่น: สัน
เพศสภาพ: ชาย
อายุ: 22 ปี
น้ำหนัก: 70 kg
ส่วนสูง: 180 cm
คณะ: บริหารธุรกิจ
ชั้นปี: ปี 2
หอพัก: 3
นิสัย:
- พูดน้อย
- มักหน้านิ่ง น้อยมากที่จะยิ้ม
- ดื้อเงียบ มีอะไรชอบเก็บไว้ในใจ
- ปากหนัก มีเรื่องอะไรก็ชอบไม่บอกใคร
- ตอนโกรธน่ากลัวมาก (ถ้านับ 1-100 แล้วยังโกรธอยู่ก็จะสามารถซัดหน้าคนได้เลย)
- เข้าสังคมได้เป็นปรกติ แต่มักจะไม่ค่อยเข้าหาคนอื่นก่อน การจะเข้าหาใครมักใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล
- แต่ถ้าสนิทกับใครแล้วจะให้ใจไปเยอะมาก ตอนที่โดนทรยศหรือหักหลังก็ผูกใจเจ็บมากเช่นกัน
ประวัติ:
- ฐานะทางบ้านค่อนข้างยากจน
- สมัยเด็กโตมาโดยมียายคอยเลี้ยงดู ปัจจุบันคุณยายเสียแล้วเลยมีหลวงลุงเป็นผู้ปกครอง
- ตั้งแต่ ป.4 จนถึง ม.2 บวชเรียนมาตลอด พึ่งมาสอบเทียบเอาตอน ม.3 เป็นเด็กเรียนดี หัวไว แต่มือกับเท้าก็ไวด้วย ช่วงก่อนสึกมีไอ้เณรวัดอื่นมันมาด่าว่าหลวงตา สันก็เงื้อตีนถีบแล้วกำหมัดวิ่งเข้าใส่ และแน่นอนว่าชนะ สบงของหลวงตาศักดิ์สิทธิ์ใส่แล้วทรงพลังมาก
- เพราะเรื่องการเงินทำให้เข้าเรียนช้ากว่าคนอื่น 2-3 ปี
- เป็นลูกเสี้ยว ไทย-อังกฤษ-จีน เกิดที่เชียงใหม่ และโตที่เชียงใหม่ด้วย
- เลือกเรียนคณะนี้เพราะผู้ปกครองอีกคน และมีข้อตกลงกันบางอย่าง
- เรียนไปด้วยทำงานไปด้วย ปัจจุบันศึกษางานอยู่ที่บริษัทของผู้ปกครองตัวเอง (ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวพันทางสายเลือด) ที่เป็นบริษัทที่ทำเกี่ยวกับพวกพลังงานทดแทน
อื่นๆ:
- เคยเป็นเด็กเกเรมาก่อน เคยมีช่วงวัยต่อต้านที่รุนแรงสมัยมัธยมต้น จนเกือบตายถึงได้กลับเนื้อกลับตัว
- ปัจจุบันปัญหาด้านการเงินพอจะมีคนจุนเจือเรียบร้อย แต่ฐานะจริง ๆ ก็คือเด็กวัยรุ่นที่จนมาก
- หน้าตาดีแต่เด็ก แต่ด้วยความดูยังไงก็เป็นเด็กลูกครึ่งเลยทำให้ชอบใช้หน้าตาตัวเองล่อลวงเพื่อหาเงินจากคนอื่นมาก่อน
- ตั้งแต่จำความได้ก็เห็นสิ่งลี้ลับ
- ด้วยความที่เห็นแต่เด็กเลยกลายเป็นชิน พอบอกหลวงตาหลวงตาก็ยังบอกว่ามันคือเรื่องปรกติ แค่เรื่องนี้เราคุยกับคนอื่นไม่ได้เท่านั้นเอง เหตุผลนี้เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้โดดเรียน
- ความสามารถพิเศษคือสามาระแรปบทสวดได้ด้วยความเร็วสูง
- ใจดีใจอ่อนกับสัตว์และคนแก่เป็นพิเศษ เพราะสองอย่างนี้พบเห็นได้มากในวัด อย่างแรกคนมักเอามาทิ้ง อย่างที่สองมักจะมาคอยใจดีด้วยเสมอ
- เจาะหูสองข้างข้างละรู
- รสนิยมทางเพศ ชอบผู้ชาย
ข้อมูลที่ไม่เปิดเผย: -
ความลับของตัวละคร: -