Broń przciwlotnicza wojsk lądowych

Autor opisuje broń przeciwlotniczą wojsk lądowych. Są to zarówno przenośne wyrzutnie rakietowe jak i samobieżne działka przeciwlotnicze. Sprawdź, czego używa się w walce przeciw samolotom.

 

W tym dziale opisuję broń przeciwlotniczą wojsk lądowych. Będą to zarówno przenośne wyrzutnie rakietowe jak i samobieżne działka przeciwlotnicze. Na takie działy podzieliłem również tą podstronę, aby ułatwić przeglądanie. Niedługo postaram się dać mobilne zestawy rakietowe.

Zestawy rakietowe 

GROM

ad1f4453145e1688e65c9e618e7b34d3.jpg

GROM to polski przenośny zestaw przeciwlotniczy skonstruowany w latach 90-tych. Broń ma zastąpić w wojsku polskim radziecki zestaw 9K32 Strzała 2 skonstruowany w latach 60-tych. GROM składa się z naramiennej wyrzutni wielorazowego użytku, pocisku rakietowego oraz naziemnego systemu zasilania. Pocisk po odpaleniu naprowadzany jest na podczerwień, czyli leci w kierunku ciepła. Po wystrzeleniu pocisku strzelec nie ingeruje w jego lot, co ma zarówno wady jak i zalety. Zestaw może być wyposażony w celownik termowizyjny i system swój-obcy. Podobnie jak inne zestawy tego typu, GROM jest bronią prostą w obsłudze. Jego odpowiednikiem jest między innymi amerykański FIM 92 Stinger i radziecki 9K34 Strzała 3. Tak więc przenośny zestaw przeciwlotniczy GROM jest dobrą bronią przeciwlotniczą.

zasięg-5200m
pułap-3500m
długość zestawu-1648mm
waga głowicy-1,27kg
waga zestawu-16,6kg

9K32 Strzała 2

 

ef53ffbe13da09cb1913630715fde198.jpg

9K32 Strzała 2 (oznaczenie natowskie SA-7 Grail) to radziecki przenośny zestaw przeciwlotniczy wprowadzony do uzbrojenia pod koniec lat 60-tych. W skład zestawu wchodzi wyrzutnia wielorazowego użytku 9P54 oraz pocisk rakietowy 9K32. Odpalany z ramienia pocisk naprowadzany jest na podczerwień, czyli leci w kierunku ciepła. Po wystrzeleniu pocisku strzelec nie ingeruje w jego lot, co ma wady i zalety. Podobnie jak inne zestawy tego typu, 9K32 jest prosty w obsłudze i ma ograniczone możliwości w zwalczaniu celów lecących w kierunku strzelca. Zmodernizowany zestaw o oznaczeniu 9K32M Strzała 2 posiada wyrzutnię 9P54M oraz zmodernizowany pocisk rakietowy 9K32M o zwiększonym zasięgu. Odpowiednikiem zestawu Strzała 2 jest amerykański Redeye. 9K32 był używany w Wietnamie, gdzie jego użycie doprowadziło do zestrzelenia wielu amerykańskich samolotów i śmigłowców. Tak więc przenośny zestaw przeciwlotniczy 9K32 Strzała 2 jest bardzo dobrą bronią przeciwlotniczą, która została zastąpiona zestawem 9K34 Strzała 3.

wersja 9K32 Strzała 2
zasięg-3600m
pułap-1500m
długość-1470mm
głowica-1,15kg
waga systemu-10kg

 

FIM-92 Stinger

3fe36427c4179ba639408b7f4db4c83c.jpg

FIM-92 Stinger to amerykański przenośny zestaw przeciwlotniczy wprowadzony do uzbrojenia pod koniec lat 70-tych, broń zastąpiła zestaw Redeye. Wyrzutnia jest wielorazowego użytku, zastosowano pocisk rakietowy odpalany z ramienia, naprowadzany na podczerwień, co powoduje że leci w kierunku ciepła. Po wystrzeleniu strzelec nie ingeruje w lot pocisku, co ma swoje wady i zalety. Nowsze wersje zostały wyposażone w detektor promieniowania ultrafioletowego oraz system identyfikacji swój-obcy, co zwiększyło możliwości konstrukcji. Podobnie jak inne zestawy tego typu, Stinger jest prosty w obsłudze i ma ograniczone możliwości w zwalczaniu celów lecących w kierunku strzelca. Wyrzutnia brała udział w wojnie w Afganistanie, gdzie była najskuteczniejszą bronią przeciwlotniczą używaną przez partyzantów. Odpowiednikiem Stingera jest między innymi radziecki 9K34 Strzała 3 oraz polski Grom. Tak więc przenośny zestaw przeciwlotniczy FIM-92 Stinger jest bardzo dobrą bronią, która zapewnia piechocie możliwość zwalczania celów powietrznych.

wersja FIM 92A
zasięg maksymalny-8000m
pułap maksymalny-3000m
długość-1520mm
głowica-3kg
waga rakiety-5kg
waga systemu-15kg

Działa i działka 

ZSU-23-4 Szyłka

91764c4d4150cbdf70dfd4e4c2c4a8a5.jpg

ZSU-23-4 zwany Szyłką to radzieckie samobieżne działko przeciwlotnicze skonstruowane w latach 60-tych. Pojazd został uzbrojony w poczwórnie sprzężone działko AZP-23 kalibru 23mm znajdujące się w wieży, z tyłu wieży znajduje się radar. Broń jest zasilana taśmowo, zapas amunicji wynosi 2000 nabojów. Zastosowano podwozie lekkiego czołgu pływającego PT76, co ciekawe ZSU-23-4 nie jest pojazdem pływającym. Szyłka jest napędzana silnikiem Diesla o mocy 280KM, jej załoga posiada 4 osoby. Wóz osiąga prędkość 44km/h, jego waga to 19000kg. ZSU-23-4 były używane podczas wojny w Wietnamie, gdzie zestrzeliły dużo amerykańskich samolotów i śmigłowców. Co ciekawe Szyłka charakteryzuje się 50% większą celnością i o 66% większym efektywnym zasięgiem niż M134 Vulcan, który jest jej odpowiednikiem. Działko ZSU-23-4 znajduje się na wyposażeniu wojska polskiego, przy czym przewidywano zastąpienie tej konstrukcji polskim samobieżnym działkiem przeciwlotniczym PZA Loara. Tak więc samobieżne działko przeciwlotnicze ZSU-23-4 Szyłka jest bardzo udaną i popularną konstrukcją.


uzbrojenie-4 działka 23mm
amunicja-2000 nabojów
silnik-Diesel o mocy 280KM
prędkość-44km/h
załoga-4 osoby
waga pojazdu-19000kg

 

M163 Vulcan

3df30282be5aba41ee0c7cb635491b49.jpg

M163 Vulcan to amerykańskie samobieżne działko przeciwlotnicze skonstruowane w latach 60-tych. Uzbrojenie wozu stanowi działko rotacyjne M61 Vulcan kalibru 20mm zasilane lewostronnie taśmowo. Zastosowano 6 luf, obrót następuje dzięki silnikowi elektrycznemu, tak więc jest to broń napędowa. Co ciekawe broń posiada regulowaną szybkostrzelność teoretyczną, którą można zmniejszyć z 6000 do 4000 pocisków na minutę. Zazwyczaj większej szybkostrzelności używa się do zwalczania celów powietrzny, natomiast mniejszej do zwalczania celów naziemnych. Działko zostało zamontowane na podwoziu transportera opancerzonego M113. Broń znajduje się w obracanej elektrycznie wieży, po prawej stronie wieży znajduje się radar. Transporter posiada przedni pancerz o grubości 40mm, jest to pojazd pływający, wóz może osiągnąć prędkość 67 km/h. Zastosowano silnik Diesla o mocy 215KM, załoga pojazdu posiada 4 osoby. Odpowiednikiem samobieżnej wersji Vulcana był radziecki ZSU-23-4 posiadający poczwórnie sprzężone działko 23mm. Tak więc samobieżne działko przeciwlotnicze M163 Vulcan mimo wad do których można zaliczyć małą donośność i celność było dosyć udaną konstrukcją.

kaliber-20mm
liczba luf-6
zasada działania-broń napędowa, zasilanie elektryczne
szybkostrzelność-4000 lub 6000 strzałów na minutę
waga działka-114kg
waga pojazdu-12000kg
załoga-4 osoby
prędkość-67km/h
silnik-Diesel o mocy 215KM

 

PZA Loara

50db14771b64c9ca44020235486ad0f8.jpg

PZA Loara to polskie samobieżne działko przeciwlotnicze skonstruowane pod koniec lat 90-tych. Uzbrojenie pojazdu stanowią 2 działka kalibru 35mm zasilane taśmowo i zamontowane w wieży, na wieży znajduje się radar oraz kamera termalna. Zastosowano podwozie radzieckiego czołgu podstawowego T72, ponieważ wieża wraz z uzbrojeniem posiada zbyt dużą wagę aby zamontować ją na podwoziu czołgu lekkiego czy transportera opancerzonego. Odpowiednikiem PZA Loara jest niemiecki Gepard, również uzbrojony w 2 działka 35mm. Początkowo zakładano stworzenie również rakietowej wersji Loary oraz zastąpienie PZA Loarą radzieckiego ZSU-23-4 Szyłka. Obecnie w wojsku polskim znajduje się jedno samobieżne działko przeciwlotnicze PZA Loara, tak więc najprawdopodobniej podstawowym samobieżnym działkiem przeciwlotniczym pozostanie ZSU-23-4 Szyłka.

uzbrojenie-2 działka kalibru 35mm
szybkostrzelność-550 strzałów na minutę
zasięg-5000 metrów
pułap-3500 metrów
urządzenia wykrywające cele-radar, kamera TV, kamera termalna

 

Źródło: http://www.opisybroni.republika.pl/