JustPaste.it

Fenicja potem Rzym i Gabinet Rada 300 //też 100 30 13

User avatar
triesor @triesor · Aug 8, 2024

//jpg Teraz to gabinet 300 // Fenicja potem Rzym potem Bizancjum potem Holandia i Kampania wschodnioindyjska potem city of london potem wall syret nowy jork to RZad Światowy

 

Podobnie jak Rzymianie, Kartagińczycy mieli ustrój mieszany (politeja):

  • Władzę wykonawczą, podobnie jak w Rzymie, pełniło dwóch wybieralnych urzędników, zwanych sufetami, czyli sędziami (szofetim). Przewodzili obradom Rady Starszych, zwoływali zgromadzenia ludowe, odprawiali sądy, ale nie prowadzili armii do walki.
  • Władza ustawodawcza przysługiwała Radzie Starszych, która prowadziła faktyczną politykę państwa. Rada składała się z 300 możnych, sprawujących swoją godność dożywotnio.

https://imperiumromanum.pl/geografia/krainy-sasiednie-rzymu/kartagina/ 

 

 

Religia

 

Ruiny Kartaginy

Istotną rolę w życiu Kartagińczyków stanowiła religia. Kartagińczycy kontynuowali tak naprawdę politeistyczne wierzenia Fenicjan z regionu Lewantu, które zmodyfikowali i dopasowali do swoich warunków. Do najważniejszych bóstw zaliczano: Melkarta, Baala Hammona i Tanit. Uprawiano także słynny, mroczny rytuał molk, polegający na składaniu Baalowi małych chłopców z dobrych rodów na ofiarę. Podobno Hannibal jako dziecko mało co nie zginął w tym rytuale.

 

 

 

----------

 

Okres królewski Rzym

[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z tradycją, senat został ustanowiony przez założyciela i pierwszego władcę Rzymu Romulusa, który wyznaczył do jego składu stu najznamienitszych patres, to znaczy ojców, a ściślej głów rodów (Dionizjusz z Halikarnasu Starożytności rzymskie II.12[1]). Po połączeniu Latynów z Sabinami, a później plemionami Ramnes i Luceres dołączono kolejnych reprezentantów, co ostatecznie dało liczbę 300 senatorów (Dionizjusz Starożytności rzymskie II.47[2] i Liwiusz Ab urbe condita I.35[3]).

 

------------------

 

 

Komitet 300

6 języków

 

 

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

 

Komitet 300 , znany również jako Olimpijczycy , to teoria spiskowa [1] , która głosi, że potężna grupa została założona przez brytyjską arystokrację w 1727 r. i rządzi światem. [2] Zwolennicy teorii zakładającej istnienie Komitetu uważają, że jest to międzynarodowa rada, która organizuje politykę , handel , bankowość , media i wojsko w celu scentralizowanych wysiłków globalnych.

Tło

edytować ]

Teoria pochodzi z oświadczenia niemieckiego polityka Walthera Rathenau w artykule z 1909 roku „Geschäftlicher Nachwuchs” w Neue Freie Presse : [3] [4]

Trzystu mężczyzn, którzy się znają, decyduje o losach gospodarki kontynentu i poszukuje swoich następców w swoim własnym środowisku.

W kontekście Rathenau faktycznie potępiał oligarchiczne implikacje tego stwierdzenia i nie sugerował, że „trzysta” osób było Żydami. Jednak w 1912 r. Theodor Fritsch wykorzystał ten wyrok jako „otwarte wyznanie niewątpliwej hegemonii żydowskiej” i dowód, że Rathenau był „tajnym cesarzem Niemiec”. Pomysł ten stał się bardziej popularny po I wojnie światowej i rozpowszechnieniu Protokołów mędrców Syjonu . Rathenau zajął się tą kwestią w liście z 1921 r., stwierdzając, że trzysta osób, o których mowa, to przywódcy świata biznesu, a nie Żydzi . [5]

Po zamachu na Rathenaua w czerwcu 1922 r. jeden z jego zabójców wyraźnie powołał się na przynależność Rathenaua do „trzystu Mędrców Syjonu” jako uzasadnienie zabójstwa. [6]

Późniejsza teoria

edytować ]

Arthur Cherep-Spiridovich napisał, że grupa może być również znana jako „Ukryta Ręka”, na której czele stoi rodzina międzynarodowych finansistów Rothschildów i która luźno opiera się na wielu czołowych krajowych instytucjach bankowych i rodzinach królewskich świata. [7] Ta wersja teorii spiskowej twierdzi, że rodzina Rothschildów jest jedynie częścią klubu, a nie jego przywódcami. [8]

W kulturze popularnej

edytować ]

Komitet 300 jest głównym antagonistą multimedialnej serii Science Adventure . [9]

Bibliografia

edytować ]
  1. ^ Robin Ramsay (3 lutego 2012). Teorie spiskowe . Oldcastle Books. s. 10. ISBN 978-1-84243-819-0.
  2. ^ Bennett, Richard M. (2003). Spisek: intrygi, kłamstwa i tuszowanie . Virgin. s. 27–28. ISBN 978-1-85227-093-3. Pobrano 3 maja 2013 r .
  3. ^ Rathenau, Walther, 1867-1922 Zur Kritik der Zeit Berlin, S. Fischer 1922 s.207
  4. ^ Mark Swartzburg „Three hundred” w Richard S. Levy, red. Antysemityzm: historyczna encyklopedia uprzedzeń i prześladowań Santa Babara, Kalifornia; ABC-CLIO 2005 s. 705
  5. ^ Swartzburg s.705-6
  6. ^ Swartzburg s.706
  7. ^ Czerep-Spiridowicz (1926). Tajny rząd albo tajna ręka . Stowarzyszenie Wydawnictwa Antybolszewickiego. s.  38. Pobrano 26 marca 2016 r .
  8. „HIERARCHIA SPISKOWCÓW: HISTORIA KOMITETU 300” (PDF) . www.cia.gov .
  9. „Ogromny świat Steins;Gate, wyjaśniony” . Kotaku . 2016-01-21 . Pobrano 2023-10-12 .
  • Ta strona została ostatnio edytowana 7 sierpnia 2024, o 09:32  (UTC) .