Z cyklu PeKaeS - Kolor przeznaczenia, kontynuacja

...dedykuję Rysiowi Gnostykowi - natchnionemu klasyką .....

 

Ty dla mnie zostań czasu tajemnicą
co skrywa serce w melodii zamknięte
 jakby ucichłe w sperlonych krynicach
śpiąc w srebrnych soplach jak nuty zmarznięte.

Gdy się rozpłyną  gdzieś w pustce  przekazy
i nawet noce już zapomną łkania,
ja wrócę aby cię kochać dwa razy,
bo do miłości nikt wracać nie wzbrania…

I żadna pustka, żaden skowyt duszy
 moich przyrzeczeń nie pozbawi czaru,
granit przeminie i prędzej się skruszy
 bo miłość nigdy nie spopieli żaru.

Lecz gdyby zgasło me zmęczone serce
 a czas się wplątał w myśli -  zniechęcenia ,
przywrócimy słowa przez pustkę spłoszone
by znów malować kolor przeznaczenia ....

Siwy

serce-i-rozum.gifz google

© Janusz D.