Tumbleweed

Wariat na swobodzie największą klęską jest w przyrodzie - Czesław Miłosz

 

 

8c673503ac53e29f57b9e9b606ea77f0.jpg

Kiedyś byliśmy zaczarowanym ogrodem

Mówiono o nas z dumą - konsens, synergia.

Stać nas było na gest i kompromis.

Byliśmy krzewami malowanymi nadzieją

Ale ci, którzy nie dorastali do piękna zdjęli maski

Woleli piekło pogardy i wściekłość.

Zamieniono nas w tumbleweed.

Oderwani od ziemi dryfujemy...

         * * * * * * *

Odebrano nam myśli,

Pokaleczono słowa,

Połamano ramiona

Na życzenie oprawców.

O takich jak my mówi się,

że kiedy świat nas traci,

oszukuje się sam, szarzeje, usycha,

staje się w stepem,

po którym błąkamy się

zanim zamienimy się w proch,

rozsypany na drogach

donikąd...

                 * * * * * * *

Kiedy czas zmienia swoją symetryczność

wpada w chaos,

My, biegacze stepowe też milkniemy na zawsze

bez dobrej nowiny.

I nikt nie pamięta że byliśmy tak blisko...

                * * * * * * *

I ja też toczyć się muszę

Pozbawiony swoich korzeni.

Czy byłem różą jerychońską może?

Stałem się pustą kulą gałązek

Na wietrznym piasku.?

Przecież miałem swoje usta,

Swoją rangę, swoich autorów i nauczycieli.

Do końca wierzę, że odczarują mnie

z zaschniętego kłębka.

86e2d1baa244d3e9fd8910ea96996279.jpg

obrazki z netu

Ziemia smagana wiatrem, zapomina miejsc

po których bez kierunku toczy się tumbleeweed

nie należący do nikogo,

nikomu niepotrzebny,

bez miłości, sojuszu, odniesienia

na pustyniach koczujących plemion.

@Janusz D.