Rozterki (Bóg, wiara, miłość, religia)

... rozważania metafizyczne

 

ROZTERKI

(BÓG, WIARA, MIŁOŚC, RELIGIA)

(rozważania metafizyczne)

 

Wierzę niezachwianie

w Twoje stwórcze istnienie

i Twoją oceniającą wszechobecność

w dziele stworzenia.

Dałeś nam, istotom inteligentnym

mocą boskiej miłości

wszelkie predyspozycje i siłę,

byśmy mieli możność robić to,

co nam przykazujesz

indywidualnie prawem naturalnym

i jako zbiorowości – kodeksem przykazań.

 

Wierzę również w moc mądrej modlitwy,

która o nic nie prosi.

Modlitwa – tak jak ożywiana słowami miłości,

empatii i życzliwości

niezbędna do życia woda –

uzdatnia nasze życie

szlachetnością intencji i uczynków.

 

Wątpiącym zostawiam religię –

pozwala się skryć za retoryką kapłanów

i blichtrem mszalnego rytuału

za świątynnymi barykadami dogmatów.

 

Ogromna większość z nas nie jest w stanie

unieść ciężaru miłości,

bo przecież miłość to czasoprzestrzeń

ofiarowana sercu.

Jak dla wszystkich to jeszcze za wiele.

Dałeś nam bowiem wolną wolę

(chociaż zniewoloną nieco

przewidującą odpowiedzialnością

lub wyrzutami sumienia)

i prawo wyboru w tym wszystkim,

co niesie w życiu materialny świat.

Wbrew powiedzeniu św. Pawła:

„Kochaj i rób co chcesz”,

które miłość podnosi do rangi

uniwersalnego Dobra –

błądzimy często

po manowcach nieporozumienia.

 

Jestem tylko człowiekiem…?

Nie jestem tylko człowiekiem.

Jestem Twojej mądrej energii

czującą iskrą

obleczoną w materię Ziemi,

niepochwytną tutaj tajemnicą.

Miotany porywami serca, umysłu

i egoistycznych mamideł,

karmiony prawdami

dociekliwej świadomości –

przebłyskami wiary

chcę odnaleźć SENS…

 

50d27e8e635c486cadbbe9077e4cc5b5.jpg

Autor: Piotr Stanisław Issel