Prawda o Żydach

Chrześcijanie żywiący wobec Żydów wyraźną niechęć dowodzą tylko, że nie mają pojęcia o nowotestamentowym znaczeniu słowa „Żyd”. Prawda może być dla nich szokująca.

 

Żydzi, Judejczycy, Izraelici, Hebrajczycy — to różne określenia tego samego narodu, którego członkowie winni być przez chrześcijan uważani za „starszych braci w wierze”. Tymczasem wielu wyznawców Jezusa z Nazaretu okazuje im jawną wrogość, jakby zapominając, że On sam był Żydem oraz że Żydówką była też jego matka. Skoro dla chrześcijan Pismo Święte jest prawdą, zobaczymy, co mówi ono o Żydach.

1. Od kogo pochodzą Żydzi jako naród? „I rzekł Pan do Abrama: Wyjdź z ziemi swojej i od rodziny swojej, i z domu ojca swego do ziemi, którą ci wskażę. A uczynię z ciebie naród wielki i będę ci błogosławił, i uczynię sławnym imię twoje, tak że staniesz się błogosławieństwem” (Rdz 12,1-2). „I mówił dalej Bóg do Mojżesza: Tak powiesz synom izraelskim: Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba posłał mnie do was” (Wj 3,15)*.

2. Wobec kogo Biblia najwcześniej stosuje nazwę „Hebrajczyk”? „I przyszedł pewien uchodźca, i oznajmił to Abramowi Hebrajczykowi” (Rdz 14,13).

3. Jakie imię nadał Bóg patriarsze Jakubowi (wnukowi Abrahama) po zwycięskiej, nocnej walce z aniołem, na pamiątkę tego zwycięstwa? „Jakub zaś pozostał sam. I mocował się z nim pewien mąż aż do wzejścia zorzy. A gdy widział, że go nie przemoże (...) rzekł: Nie będziesz już nazywał się Jakub, lecz Izrael, bo walczyłeś z Bogiem i z ludźmi i zwyciężyłeś. (...) I nazwał Jakub to miejsce Peniel, mówiąc: Oglądałem Boga twarzą w twarz, a jednak ocalało życie moje” (Rdz 32,24-25.28.30). „Walcząc z aniołem zwyciężył” (Oz 12,5).

4. Od którego z dwunastu synów Jakuba pochodzi określenie Żyd? „A Juda rzekł do Izraela, ojca swego” (Rdz 43,8).

5. Dlaczego to właśnie ich wybrał Bóg w przeszłości za swój szczególny naród? „Nie dlatego, że jesteście liczniejsi niż wszystkie inne ludy, przylgnął Pan do was i was wybrał, gdyż jesteście najmniej liczni ze wszystkich ludów. Lecz w miłości swej ku wam i dlatego że dochowuje przysięgi, którą złożył waszym ojcom” (Pwt 7,7-8).

6. Do realizacji jakiego zadania Bóg ich wybrał? „Wszak z Abrahama na pewno wywodzić się będzie wielki i potężny naród, i przez niego będą błogosławione wszystkie narody ziemi. Wybrałem go bowiem, aby nakazał synom swoim i domowi swemu po sobie strzec drogi Pana, aby zachowywali sprawiedliwość i prawo, tak iżby Pan mógł wypełnić względem Abrahama to, co o nim powiedział” (Rdz 18,18-19).

7. Co miało być cielesnym znakiem wybrania i przynależności do narodu izraelskiego? „Nadto rzekł Bóg do Abrahama: (...) obrzezany zostanie u was każdy mężczyzna. (...) będzie to znakiem przymierza między mną a wami” (Rdz 17,9-11).

8. Czy Izraelici dochowali przymierza z Bogiem? „(...) rychło zboczyli z drogi, którą kroczyli ich ojcowie, słuchając przykazań Pana; oni tak nie postępowali” (Sdz 2,17). „Złamali bowiem moje przymierze i wzgardzili moim Prawem” (Oz 8,1 Biblia Tysiąclecia [BT]). 

9. Biblia zapowiadała nadejście czasów, w których błogosławieństwa przymierza zawartego z Abrahamem miały rozszerzyć się również na inne narody. „To za mało, że jesteś mi sługą, aby podźwignąć plemiona Jakuba i przywrócić oszczędzonych synów Izraela, więc ustanowiłem cię światłością pogan, aby moje zbawienie sięgało aż do krańców ziemi” (Iz 49,6). „Bo czyż Bóg jest Bogiem jedynie Żydów? Czy nie również i pogan? Na pewno również i pogan. Przecież jeden jest tylko Bóg, który usprawiedliwi obrzezanego przez wiarę, a nieobrzezanego — dzięki wierze” (Rz 3,29-30 BT).

10. Czy przynależność do narodu izraelskiego i obrzezanie mają jeszcze w czasach nowotestamentowych jakieś szczególne znaczenie? „Obrzezanie posiada wprawdzie wartość, jeżeli zachowujesz Prawo. Jeżeli jednak przekraczasz Prawo, będąc obrzezanym, stajesz się takim, jak nieobrzezany. Jeżeli zaś nieobrzezany zachowuje przepisy Prawa, to czyż jego brak obrzezania nie będzie mu oceniony na równi z obrzezaniem?” (Rz 2,25-26 BT).

11. Czy dla chrześcijan, ludzi wierzących w Chrystusa, ma sens jakiekolwiek różnicowanie ludzi (np. według narodowości czy płci)? „Wszyscy (...) przez wiarę jesteście synami Bożymi — w Chrystusie Jezusie. (...) Nie ma już Żyda ani poganina, nie ma już niewolnika ani człowieka wolnego, nie ma już mężczyzny ani kobiety, wszyscy bowiem jesteście kimś jednym w Chrystusie Jezusie” (Ga 3,26.28 BT) . „A tu już nie ma Greka ani Żyda, obrzezania ani nieobrzezania, barbarzyńcy, Scyty, niewolnika, wolnego, lecz wszystkim we wszystkich [jest] Chrystus” (Ko 3,11 BT).

12. A skoro, jak uważają chrześcijanie, Chrystus jest w nich, a oni w nim, to kim faktycznie są? „Jeżeli zaś należycie do Chrystusa, to jesteście też potomstwem Abrahama, dziedzicami zgodnie z obietnicą (Ga 3,29 BT). „Bo Żydem nie jest ten, który nim jest na zewnątrz, ani obrzezanie nie jest to, które jest widoczne na ciele, ale prawdziwym Żydem jest ten, kto jest nim wewnątrz, a prawdziwym obrzezaniem jest obrzezanie serca, duchowe” (Rz 2,28-29).

Andrzej Siciński

 

* Cytaty, o ile nie zaznaczono inaczej, pochodzą z Biblii warszawskiej.