New Age

Sekta czy nowy ruch religijny?

Sekta czy nowy ruch religijny?

 

New Age nie jest religią sensu stricte, jednakże jego zainteresowanie zwraca się w kierunku tego, co określane jest "boskością". Jest niedogmatyczną kompilacją wątków starohinduskich, buddyjskich, taoistycznych, egipskich, szamańskich i okultystycznych, a także współczesnych teorii kosmogenicznych. Wśród głównych nauczycieli wymienia się - stawianych w jednej linii - Jezusa, Buddę, Konfucjusza i Mahometa.

Bóg New Age nie jest Bogiem osobowym ani też Stwórcą, ale bezosobową energią - czystą, surową - zwaną życiem. Owa energia tkwi w świecie, z którym tworzy kosmiczną, niezróżnicowaną jedność. Bóg jest zasadą życia, duchem, lub duszą świata, a więc wszystko jest Bogiem - kosmosem. Bóg jest najwyższą wibracją, świadomością, superinteligencją; jest również procesem, dzięki któremu wszystko powstaje i doświadcza siebie.

Człowiek natomiast rodzi się z boską iskrą, stąd naszym celem jest przebudzenie w sobie Boga, który drzemie w każdej istocie ludzkiej. Człowiek jest życiem wyrażającym życie, miłością wyrażającą miłość, Bogiem wyrażającym Boga. "Nie możesz oddawać czci nikomu innemu niż sobie, albowiem ty ty jesteś Bogiem. Kochać siebie oznacza kochać Boga".  Człowiek uważający się za Boga jest też twórcą kryteriów moralnych. Doskonali się i zbawia poprzez kolejne reinkarnacje. Każdy jest odpowiedzialny za wszystko, co mu się wydarzyło, i sam dla siebie wybiera przyszłe wcielenie, które ma być drogą uczenia się i czerpania mądrości z tego, i z kolejnych wcieleń. Stąd też każdy realizuje ludzki potencjał, dążąc ku lepszemu, doskonalszemu życiu.

Idee New Age mają być wdrażane w życie i kontynuowane przez dzieci Nowej Ery, a więc tzw. Dzieci Indygo oraz Dzieci Kryształowe. Te pierwsze zaczęły przychodzić na świat od lat 50. XX w. do ok. 2000 r., aczkolwiek boom ich narodzin przypada na lata 70. ubiegłego stulecia. Tym, co wyróżnia Dzieci Indygo od innych, jest ich temperament. Są intuicyjne i wykazują właściwości parapsychiczne; charakteryzują się duchem buntowniczym i wojowniczym. Ich zadaniem jest burzenie  starych, skostniałych i skorumpowanych systemów, aby odmienić oblicze tego świata na bardziej przyjazny człowiekowi i przyrodzie. Ich następcami są  Dzieci Kryształowe. Różnią się temperamentem od Dzieci Indygo; są spokojne i wykazują duże zdolności telepatyczne. Ich zadaniem będzie przewodnictwo w budowaniu lepszego świata.

Mimo akceptacji nauk wielu guru "wyznawca" New Age ma przede wszystkim stać na własnych nogach. Jest on otwarty na wszystkie religie i może praktykować kilka ścieżek religijnych jednocześnie. New Age stawiają sobie za cel powrót do mistyki i duchowości oraz uświadomienie sobie najgłębszej, boskiej natury. 

Do ulubionych praktyk wyznawców New Age należy medytacja, także na łonie natury; tu świadomość ekologiczna spotyka się z z wiedzą i doświadczeniem "religijnym" na głębszym poziomie. Dla tzw. " dobrej energii" i zdrowia dużym powodzeniem cieszą się kryształy, kadzidełka, talizmany, amulety. Praktyki te wiążą się z medycyną holistyczną New Age mającą za główny cel uzdrawianie za pomocą różnych metod, jak np.: medytacji, autohipnozy, akupunktury, jogi, reiki, etc. Nieomal "uświęcającą" moc nadano pozytywnemu myśleniu, które wraz z entuzjazmem i humorem stały się ważnymi częściami New Age. Etymologicznie słowo "entuzjazm" pochodzi od greckiego terminu enthousiamsmòs, co znaczy "napełniony Bogiem", "mający w sobie Boga".

Jak podkreślają socjolodzy, New Age można określić jako niezinstytucjonalizowaną, luźną formę "religii prywatnej", którą określa się jako bricolage ("majsterkowanie"). Dana osoba, tak jak przy "szwedzkim stole", sama wybiera według własnego uznania preferowane przez nią "dogmaty", normy etyczne i rytuały religijne.

New Age nie ma kościołów ( budynków sakralnych) ani opartej o struktury organizacji; nie ma też kapłanów ani przywódców; ma charakter oddolny, decentralistyczny i lokalny. Opiera się na swobodzie, bez żadnych granic i wymogów.

New Age nie posiada oficjalnie tekstów o typowo sakralnym charakterze, aczkolwiek jako teksty inspirujące wymienia się np. Kurs cudów ( Helen Schucman), Księgę Urantii, Dezyderatę ( Max Ehrman ), Rozmowy z Bogiem (N.D. Walsch ).

***

Literatura

Słownik wiedzy

O RELIGIACH

Wydawnictwo Szkolne PWN