Jak poradzić sobie z utratą pracy?

Utrata pracy jest niezwykle uciążliwą i przy tym w pełni stresującą sytuacją w życiu człowieka. Nierzadko prowadzi do samodestrukcji, demotywacji, utraty poczucia bezpieczeństwa. A co jeśli mamy rodzinę, kogoś na utrzymaniu? No właśnie, jak poradzić sobie z takim niespodziewanym zwolnieniem i co ważniejsze- jego skutkami?

 I jak starać się o nową posadę w innym miejscu, często po latach pracy jednej firmie.

 

Temat łatwy nie jest, a to głównie z powodu różnej reakcji ludzi na zaistniałą sytuację. Mimo wszystko można stwierdzić, że nawet fachowa wiedza z tejże dziedziny nie oznacza, że sami nie będziemy podlegać jej skutkom, bo mimo specjalistycznego podejścia, pod względem konstrukcji psychicznej wszyscy jesteśmy do siebie podobni i wachlarz reakcji, na bardzo silne bodźce stresowe, niezależnie od charakteru i temperamentu, nie różni nas, aż tak znacznie.

 

Trzeba zacząć od tego, że po utracie pracy zaczyna działać całe mnóstwo elementów, które psychologia nazywa stresorami i które na każdego działają inaczej. Zwolnienie budzi wiele silnych emocji: od złości, przez poczucie zagrożenia, do przygnębienia i apatii. U większości osób wymuszone bezrobocie obniża samoocenę. Mogą pojawić się problemy rodzinne, bo sprawy, które nabrzmiewały latami, nagle wybuchają. Już sam fakt, że rano nie mamy wyraźnej potrzeby wstania z łóżka, jest źródłem stresu. Im bardziej poczucie naszej wartości opierało się na pracy, tym dotkliwiej odczujemy jej stratę. Trzeba zdecydowanie powiedzieć, iż nie istnieje uniwersalna metoda, która rozwiąże wszystkie nasze problemy, są jednak proste metody, mogące nam pomóc. Podstawowy sposób to przeczekanie wszystkich etapów dostosowywania się, aż do osiągnięcia podejścia, akceptującego nową sytuację.

 

Inną metodą jest analiza wydarzeń i swoich reakcji, co czasem pozwala na konfrontację z irracjonalnym lękiem, zredukowanie zaburzeń w obrazie siebie oraz podkreślenie mocnych i słabych punktów naszej osoby jako pracownika. Kolejny sposób, pozwalający odzyskać nam równowagę psychiczną oraz niejako przywrócić do życia są po prostu ćwiczenia fizyczne, jak i inny rodzaj aktywności, np. taniec czy śpiew. Zmęczenie po wysiłku fizycznym pozwala nam odciąć się na pewien czas od nasilającego się stresu, towarzyszącemu coraz to dłuższym poszukiwaniom pracy. Trzeba pamiętać również o odpowiednim podejściu, czyli pozytywnym myśleniu. Nie można też przesadzać z nadmiernym optymizmem, objawiającym się odkładaniem poszukiwań nowej pracy, w wierzę w natychmiastowość jej znalezienia. Należy zadbać także o naszą dyscyplinę psychiczną i kontrolowanie zachowań, nawyków. Znaczy to tyle, że ważne jest, by w okresie przedłużającego się bezrobocia nie przestawać o siebie dbać, nie zmieniać nawyków żywieniowych, nie przestawać ćwiczyć, nie zaniedbywać się fizycznie. Będąc w kiepskim nastroju, wcale nie mamy ochoty, ani na ćwiczenia, ani na diety, a czasem nawet na to żeby się umyć. Wychodźmy, spotykajmy się z ludźmi, by choćby w ten sposób zmusić się do działania.

 

Bezrobocie to dla każdego człowieka niezwykle trudny okres, w szczególności, gdy nie możemy liczyć na niczyje wsparcie, a zamiast tego wszyscy oczekują wsparcia od nas. Niezależnie od posiadanej wiedzy i kwalifikacji, długotrwałe pozostawanie w bezrobociu odbija swoje piętno na każdym. O ile wiedza może pomóc nam zmniejszyć skutki bezrobocia, o tyle wizyta u specjalisty często jest rozsądnym rozwiązaniem, jako remedium na efekty bezrobocia. W momencie gdy zauważamy, że dzieje się z nami coś niedobrego, bądź ktoś na bliski nam to komunikuje, trzeba pomyśleć o zwróceniu się do osoby , która może nam pomóc w sytuacji utraty pracy i długotrwałego jej poszukiwania. Już zwykła rozmowa może przyczynić się do pozytywnego rozwiązania całej sytuację.

 

Artykuł stworzył zespół serwisu www.tomastest.eu