Do prostego człowieka - dzisiaj!

W mojej antologii współczesnej poezji polskiej znajdzie się jeden tekst anonimowy, ale ze względu na czytelne nawiązania do wiersza Tuwima oraz przesłanie, które zawiera, wart jest popularyzacji.

 

DO PROSTEGO CZŁOWIEKA DZISIAJ

Kiedy ci znowu zaczną wmawiać

w radiu i tv mądre głowy

że w swoich gabinetach narad

szykują ludziom szczęście nowe

Kiedy ci będą w pięknych słowach

tłumaczyć że nie wszystko można

bo kryzys, wyboista droga

bo rzeczywistość jest zbyt groźna

I będą kluczyć w odpowiedziach

kiedy zapytasz ich po prostu

czy będzie tutaj dla mnie praca

czy będzie trzeba prędko wiać stąd

Gdy zawołają "budżet", "budżet"

musimy, Tusku, zrównoważyć

inaczej klęska nieuchronna

inaczej nici z waszych marzeń

I będą opowiadać z troską

jak bardzo tobą się przejmują

ciężko harując dniem i nocką

by ci zapewnić byt radosny

Zabij ich - kłamców, geszefciarzy

Zakończ ich marną egzystencję

Nie pozwól im bezkarnie marzyć

Nie pozwól by zdobyli więcej

Zetnij im głowy ostrym mieczem

co w twojej dłoni groźnie błyszczy

i ośmielony głuchym śmiechem

pilotem raka spróbuj zniszczyć

Pamiętaj - oni mogą działać

zatruwać rozum twój i duszę

wyłącznie wtedy gdy pozwalasz

żeby cię stale mogli kusić

Zetnij im głowy, przełącz kanał

by już nie słuchać ich jazgotu

a prawdy obróconej w banał

szukaj jak się szukało niegdyś złota