Bahaicka świątynia w Chikago, USA

Bahaicki dom modlitwy w Ameryce Północnej

 

a9eac547c7d64d42969b3c74f64a4d42.jpg

Bahaicki dom modlitwy w Ameryce Północnej jest usytuowany na brzegach jeziora Michigan, w Wilmette, na północ od Chicago. Aż 50 lat upłynęło od momentu podjęcia decyzji o budowie do momentu oddania obiektu do użytkowania (1953 rok).

Budowla ma kształt dzwonu o wysokości 58 metrów, w środku jest miejsce dla 1200 osób. Osiągnięciem jest przeszklenie budowli ozdobionej koronkowym ornamentem.

705c6d04a9d3d27f3196a9fc32505f91.jpg

Równocześnie i w ścisłym powiązaniu ze wznoszeniem budowli miał miejsce rozwój bahaickiej wspólnoty Północnej Ameryki - mieszanki kulturowo-religijno-etnicznej. Dom modlitwy w Wilmette koło Chicago odzwierciedla różnorodność społeczeństwa amerykańskiego poprzez dodanie symboli mających reprezentować różne grupy etniczne stanowiących mieszankę społeczeństwa amerykańskiego. 

4544e5b365d73db785664f9aff2cceb8.jpg

Różne religie takie jak hinduizm (symbol swastyki), judaizm (gwiazda Dawida), chrześcijaństwo (krzyż) oraz wierzenia Indian amerykańskich odzwierciedlone są poprzez umieszczenie na filarach ornamentów nawiązujących do tych kultur. Forma budowli nawiązuje natomiast do tradycji islamu. Architekt Luis Bourgeis starał się, aby różnorodność różnych kultur była jednocześnie zespolona prostotą formy budynku, która ma odzwierciedlać fakt, iż różnorodność nie wyklucza jednocześnie podobieństw różnych religii. W 1978 roku budynek został wpisany na listę zabytków rządu USA. Obecnie świątynia jest jedną z głównych atrakcji turystycznych Chicago - rocznie odwiedza ją 230.000 osób.

2c09e74b4e71bc6d81d175da4928f7a7.jpg

Architekt  budowli Jean Baptise Louis Bourgeois urodził się w Kanadzie w 1856 r.  Nigdy nie nabył formalnego wykształcenia architektonicznego - wykształcenie tego typu stało się wymogiem dopiero w momencie, gdy był już dojrzałym artystą. W 1883 r. przybył do USA, projektował w San Francisco i w Kalifornii, Nowym Jorku. Od 1905 roku rozpoczął prace projektowe, wiele z nich dotyczyło wnętrza świątyni i trwały aż do jego śmierci w 1930 r., a sama świątynia została ukończona dopiero wiele lat po jego śmierci.

e266a5bf8b1abe53b2e0a05942651aa2.jpg

47ad209ebe617f9f5aee4be0fedb33f4.jpg

a98fc0d58197cdf5a790b1327509b8bb.jpg

44ac79f21575004493ad8b34ba87f68e.jpg

FILMY na Youtubie o świątynie:

Video thumb

Opracowanie tekstu: Anna Oniszka-Poplawska

Kushtar Mamytaliev