Algorytm strachu

Jeszcze w zielone gramy, jeszcze nie umieramy...Wojciech Młynarski

 

 

a3dc3b9b6d59965058f4e5ac63e0c582.jpgobrazek z zasobów netu

 

Wirus - algorytm strachu jak pułapki zdarzeń

co się w nas zapętlają z brakiem odpowiedzi

groźnej bo się rozchodzą jakby miały skrzydła

i groźniejszej, że kuszą aby o nich bredzić

> > >

Alarm - ofiary skutków – cyfry - statystyki

opium, które rozmachem do mózgu się wkręca,

wciąga w obszar nieznany w czarny bluszcz oplata

symptomatem zjawiska dziwnym do pojęcia

< < <

Nienaruszalne racje grzęzną fałszowane

niedokończone plany żądają spowiedzi

- semantyka się gubi tracąc na znaczeniach

Noc nie wie czy ją ranek następny odwiedzi

> > >

Bo kiedy Świat bezkarnie rodzi posmak klęski

kiedy ludzkie gwarancje gubią drogi celu

Śmierć na celownik bierze - tracąc na znaczeniu

Ironia zęby szczerzy ...

chciałeś przyjacielu...

 

@JanuszD.