This Is War ศึกสิงโตกับหมีรีลัคคุมะ SYLVAIN VS. SERKAN

S : อย่าหวั่นไหวสิครับ*ยิ้ม* #ลุงเอสเล็ง006มาตั้งกะตอนแรกแล้ว

006 : *ดันออก* ...ปล่อยครับ คุณจะมากอดผมทำไม #อยู่กับเอสแล้วริลัคคุมะเคะไปเลย #พราก

S : *หัวเราะหึหึ* ผมแค่เอาคืนที่คุณไปกอดของของผมน่ะครับ #ลุงแกอัพไซส์เป็น190แล้วด้วยยย #แต่น่าจะคล้ายๆกันนะสองคนนี้

006 : *เงยมอง นิ่วหน้า* หมายความว่าไงครับ ที่ว่าของคุณ? #ภายนอกคล้ายกันหลายอย่างจนน่าแปลกใจ #รักคนเดียวกันอีก #คู่นี้นี่

S : *จ้องตาเขม็ง* คุณก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจดี.. *แสยะยิ้ม* #ทำไมนึกถึงหมีตัวใหญ่ๆสองตัวกำลังจะสู้กัน...

006 :  เขาไม่่ใช่สมบัติของคุณ มิสเตอร์เอส แล้วผมก็จะไม่ให้เขาเป็นของคุณด้วย *เอสตัวใหญ่กว่า ประเมินอยู่ว่าจะสู้ไหวไหม*

S : *จ้องหน้า* คุณมีสิทธิ์ห้ามผมหรือครับ..ในเมื่อเขาก็ไม่ใช่ของคุณ.. #และเป็นพวกต่อสู้ประชิดตัวด้วยกันทั้งคู่อีกตะหาก

006 : การปกป้องเจ้านายจากผู้ก่อการร้าย เป็นหน้าที่ของลูกน้องอยู่แล้วนี่ครับ //ชิงชกเอส #ตีกันอีกล้าาววววว #ใจอีฟละอยากอ้อน

S : #เจอแล้วซัดกันนัวตลอดคู่นี้ #อยากฟัดเซอร์กาน *หน้าหันไปตามแรงชก ละคว้าแขนมาบิด* แต่บางอย่างผมคิดว่าไม่ใช่หน้าที่คุณครับ

006 : *โดนบิดแขน กัดฟันกรอด #ถ้าร้องจะเคะมาก #พราก ร่างเซไปตามแรง ใช้มืออีกข้างกระชากคอเสื้อเอสเหวี่ยง* แต่เรื่องนี้ใช่!

S : #คราวที่แล้วก็ร้องนี่ *หมุนตัวทิ้งศอกลงกลางหลังตามแรงดึง* อาจใช่.. แต่ไม่ใช่เรื่องที่คุณกล้าแตะต้องเขา.. *หัวเราะหึหึ*

006 : อั่กก!! #เจ็บนะศอกนั่น *ปล่อยเอสหลุดมือ ทรุดไป* ผม...แตะแล้วทำไม? คุณไม่มีสิทธิในตัวเขา เอส! *พุ่งกระแทกเอส

S : *เซไปตามแรงนิดนึงแต่ยันเอาไว้ได้ ละล็อคแขนไว้ข้างหลัง* ..มีสิทธิเต็มที่เลยล่ะครับ *กระซิบข้างหู* ไม่ใช่แค่ในตัวซะด้วย..

006 : *พยายามจะเป็นอิสระ แต่ก็โดนล็อก* ไม่... คุณก็แค่พูดไปเอง... *พูดลอดไรฟัน*

S : *บีบแขนแน่นละกล่าวเสียงต่ำ* ผมอาจจะพูดไปเอง.. แต่ความจริง.. คุณก็น่าจะรู้ดี *หักแขนขึ้นมา* เขาเป็นของผม *เสียงแข็งกร้าว*

006 : *สะดุ้ง* !! *เจ็บ แต่ฝืนหัวเราะ* ห...หึ ถ้าเขาเป็นของคุณจริง... ทำไมคุณถึงยังต้องดิ้นรน...เพื่อจะได้ตัวเขาอีกล่ะ?

S : *นิ่งไปแป๊บก่อนกล่าวเสียงเข้ม* สิ่งที่คุณทำมันก็ไม่ต่างกันหรอกครับ.. เซอร์กาน..รีบคว้าเกินไปของที่อยากได้มันจะบุบสลายนะครับ

006 :  ที่แน่ๆผมไม่เคยบอกว่าเขาเป็นของผม สิ่งที่ผมกับคุณทำก็ต่างกัน อย่าคิดว่าผมรู้จักแต่ทำร้ายคนอื่นเหมือนคุณ *เสียงเหยียด*

S : ต่างกันตรงไหนหรือครับ คุณใช้กำลังทำร้ายเขาเหมือนกัน *แค่นเสียงกระซิบ* อ๊ะไม่สิ แตกต่างตรงที่ของคุณคือความสงสารมากกว่าใช่ไหม.

006 : ผมไม่เคยทำร้ายจิตใจเขาโดยเจตนา นี่ไงข้อแตกต่างระหว่างเรา ส่วนเขาจะสงสารผม หรือสมเพชผม ผมก็ยอมรับได้ทั้งนั้น ...

S : *กระชากคอขึ้นมา* ไม่เคยทำร้ายเหรอ? *ชกหน้าไปหนึ่งหมัดเต็มๆ* แล้วที่คุณทำมันเรียกว่าอะไร! ถ้าไม่มีใครไปหยุดไว้น่ะ!!!

006 : *หน้าหัน* ผมหยุดตัวเองได้ก่อนที่จะมีใครมาหยุด...อย่าลืมข้อนี้สิ... /ว่าแต่รู้ได้ยังไงอ้ะ//พราก

S : #สายส่งรูปมาให้จากHQตอนลุดวิกบุก *จ้องหน้าระยะประชิด*หยุดตัวเองเหรอ..ชั้นคิดว่านายควรจะหยุดตั้งแต่คิดจะเข้าใกล้ไมลส์แล้ว!!!

006 : *เฮดบัตต์*-จำมาจากM จะหลงคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของคนอื่นไปถึงเมื่อไหร่กัน !

S : *หงายไปตามแรงละก็หน้าผากเลือดออก* ก็จนกว่าจะไม่ใช่นั่นล่ะครับ *โขกกลับบ้างอย่างแรงจนอีกฝ่ายทรุดตัวล้ม* #เริ่มรูทSS

006 : //ล้ม กองอยู่ใกล้ ๆ ปลายเท้าเอส คว้าขากางเกงไว้แต่ลุกไม่ขึ้น ...แก..! #006เอ๊ย

S : *เช็ดเลือดที่หน้าผากตัวเองละก็คร่อมตัวทับไว้* ครั้งที่สามแล้วนะครับ..เซอร์กาน แต่คราวนี้ผมชักไม่อยากจะให้มีครั้งที่สี่..

006 : *พยายามใช้แรงที่เหลือผลักคนตัวใหญ่กว่าออก ...ก็เหมือนกันนั่นแหละ ! //อยากฆ่าSแต่ดูจะเป็นฝ่ายโดนซะเองนะนี่//

S : *ก้มลงมองด้วยแววตาเกรี้ยวกราด* ผมไม่น่าปล่อยคุณรอดในสองครั้งนั้นเลยจริงๆ *ควักปืนขึ้นมากดไว้ที่คอ* //สองครั้งแรกเอสแค่เล่นๆน่ะ

006 : *ปัดปากกระบอกปืนอย่างเร็ว แล้วศอกเข้าท้องมิสเตอร์เอส*

S : *เพราะโกรธมากจนลืมตัวเลยพลาดโดนศอกเข้าตัวงอ* อึ๊ก... *ปืนหลุดมือ*

006 : *เตะปืนออกไปไกล ๆ ชักปืนตัวเองจ่อหน้าผากมิสเตอร์เอส ...ดูเหมือนคราวนี้คุณก็ยังพลาดนะ

S : *หัวเราะในคอ* นั่นสิครับ.. ผมพลาดทุกครั้งเมื่อเป็นเรื่องหมอนั่น.. *ยิ้ม* คุณก็เหมือนกัน

006 : *ชกเอสหน้าหัน* อย่าพูดถึงเอ็มต่อหน้าฉัน //อยากเหนี่ยวไกแต่ลังเล ถ้าทำไปเอ็มเสียใจแน่ๆ ตัดสินใจว่าจับเป็นแล้วกัน...//

S :  *อาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายชกหน้าบิดแขนจนปืนหลุดมือ* ก็ลองดูสิครับ..ว่าเขาจะเสียใจให้ใครมากกว่ากัน! *เฮดบัตลงไปหนึ่งที*

006 :  *หน้าผากแตก เฮดบัตสู้* ก็ลองดูสิ ! *กระชากเสื้อเอสทุ่มลงกับพื้น*

S : #สาดกระจายเลือดสาดกระจาย *ยกขาขึ้นเข่าจนอีกฝ่ายตัวงอละก็พลิกตัวมาทับไว้* จะกี่ครั้งก็ได้ครับ! *เค้นคอแล้วจ้องหน้า* คุณไม่มีวันชนะผม!

006 : ถึงไม่มีวันชนะ ผมก็จะไม่มีวันยอมแพ้คุณ! *ตะโกน แล้วสำลักเพราะโดนเค้นคอ มือยึดแขน S* #สรรพนามเปลี่ยนไปเรื่อย #พรากส์

S : *ยิ้มขื่นๆ*งั้นก็พยายามเข้านะครับ พยายามเข้าไป..เพราะคุณจะได้รู้ว่าการพยายามแบบไร้ผลน่ะ.. มันเจ็บปวดขนาดไหน.. เซอร์กาน *เค้นคอหนักๆ*

006 : #ถ้าเรื่องนั้นน่ะรู้ซึ้งดีเลยละ เจ็บ...ปวดน่ะเหรอ ผมชินแล้วล่ะ *หายใจไม่ออก เริ่มตะเกียกตะกาย บีบคอเอสมั่ง

S : *แสยะยิ้ม* ยังหรอกครับ..เซอร์กาน..มันยังแค่เริ่มต้นเท่านั้น *กระแทกคอคนข้างล่างลงไปหัวกระแทกแรงๆเพื่อให้อีกฝ่ายปล่อยมือ*

006 : #นี่มันรูทเลือดสาด #หน้าเละหมดแล้วริลัคคุมะ555 *ไม่ยอมปล่อย แต่เบลอแล้ว พยายามโฟกัส/ เอ็มน่ะ ผมไม่ยอมให้ใครทำร้าย...เด็ดขาด

S : #แต่ยังไม่มีจูบเลยนะ #ฮิย์ *แสยะยิ้มด้วยหน้าที่เปื้อนเลือดที่อาบจากหน้าผาก* ผมก็ไม่ยอมเช่นกันครับ.. ถ้าไม่ใช่ตัวผมเอง #ลุงน่ากลัวว

006 : #อรั๊ยเดี๋ยวจับจูบเองซะเซะซี่ดีนัก #ผิด ถ้าจะทำร้ายเอ็ม ฆ่าผม...ให้ได้ก่อนแล้วกัน *พยายามแกะมืออย่างไร้ประโยชน์ เลือดเข้าตา

S : #ชิปนี้ไม่มีจริงนะ แล้วคิดว่าผมไม่อยากฆ่าหรือครับ..แค่ยังไม่ใช่ตอนนี้*บีบคอแรงขึ้น* ถ้าไม่ใช่ว่าคุณยังมีประโยชน์อยู่ #เลือดหยดติ๋งๆ

006 : //มือเปะปะ คิดอะไรไม่ออก ขาดอากาศทุรนทุราย

 S : *กระซิบที่ข้างหู* อย่าให้ผมเจอคุณอีกเป็นครั้งที่สี่นะครับ..เซอร์กาน *มองหน้าอีกฝ่ายที่กำลังจะสลบไป* ไม่งั้นผมคงห้ามตัวเองไม่อยู่..

006 : *ใช้แรงเฮือกสุดท้ายกระชากเสื้อเอสลงมาประชิดตัว แล้วคุณจะเสียใจที่ปล่อยให้ผมมีชีวิตอยู่

 S : *สบตาแล้วยิ้มมุมปาก* คุณต่างหากต้องเสียใจ.. ที่ยังมีชีวิตอยู่ *กระชากคอลงไปกระแทกพื้นอีกทีจนแน่นิ่งไป* #อาห์ต่อยกันรวมสองวัน

006 : *ฝืนยิ้มแบบดีตูชอบเจ็บๆ หายใจหอบ ไม่สลบแต่ลุกไม่ไหวแล้ว ...... #ช่างเป็นศึกที่ยาวนาน

S : #ทำไมชื่อSแต่Mห๊ะ *มองด้วยหางตาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนเดินจากไป* #ทิ้งนอนอาบเลือดไว้ให้เอ็มมาเก็บไปทำแผล #กระซิก

OMAKE

006 : #เอาเข้าจริงไม่ได้ลวนลามลุงเอสเบย #ซัดกันนัวรอบที่สามแล้ว //นอนจมกองเลือด

S : #นอกจากครั้งแรกที่เซอร์กานโคตรเคะแล้วก็ซัดกันนัวตลอดอ่ะ #มารับสติกเกอร์ด้วย

006 : #แบมือขอสติกเกอร์ #งี้ดดด #สองคนนี้เหมือนกันเกินไป #ในหลายๆแง่ #รวมทั้งรักคนคนเดียวกันด้วย

S : #ให้สติกเกอร์YouTried #น่าจะ #ภายนอกที่ดูร่าเริงหลั่นล้าแต่เวลาโกรธแล้วน่ากลัวด้วย #แบ่งกันมะ #อยากเห็นรูปคู่สองคนนี้วุ้ย

006 : #กลับบ้านจะไปวาดแย้ว #พราก #เหมือนกันมากอะ