S:นอนตากลมที่เปลญวณหน้าบ้าน *หนาวแสรสสสสสส *นี่มันที่เดียวกับทะเลทรายเมื่อวันเสาร์หรือนี่

 

M:มอร์นิ่ง *กระโดดลงไปในเปลญวนด้วย*

 

S:เปลผมมันแคบนะ...นอนซุกในอ้อมแขนผมดีกว่า... *อ้าแขนกว้าง

 

M:.................. *ปีนลงจากเปลทันที*

 

S:*กอดกระชับไว้ไม่ให้ลุกหนี... ไม่คิดจะซีรีย์เกาหลีกับผมบ้างเหรออออออ *หัวเราะคิกคัก

 

M:ไม่ล่ะ.. ไม่อยากโดนกรีด.. ช่วยปล่อยมือด้วย.. *กัดฟันกรอดด้วยความหงุดหงิด*

 

S:ซีรีย์เกาหลีเขามีกรีดกันด้วยเหรอครับ *ยิ้มวิบวับ ผมอุตส่าห์จะโรแมนซ์บ้าง *กอดแน่น อากาศมันหนาว

 

M:........ แต่ชั้นไม่อยากโรแมนซ์กับนาย ปล่อยเถอะอัล อย่าล้อเล่นแบบนี้เลย *นั่งนิ่งหันไปสบตากับคนที่กอดอยู่*

 

S:*สบดวงตาสีฟ้านั้นนิ่งๆแล้วยิ้ม แต่ชั้นอยาก *กอดแนบอกแล้วซบหน้าลงบนไหล่ นายนี่ตัวอุ่นดีชะมัด ไมลส์

 

อัล... ถ้านายไม่ปล่อยชั้นเดี๋ยวนี้ ชั้นจะทุ่มนายลงไปวัดพื้น ปล่อยได้แล้ว.. *พูดเสียงราบเรียบ*

 

S:*แกล้งยกมือยอมแพ้ นายนี่เย็นชาชะมัด...อุตส่าห์ได้มาเที่ยวกันสองต่อสองแท้ๆ *หลิ่วตา

 

M:อย่างกับว่าชั้นอยากมา โดนหลอกชัดๆว่ามากันเป็นกลุ่ม ถ้าไม่มาจะเสียมารยาท... กลายเป็นมากับนายสองคนซะงั้น

 

S:น่า......ถึงจะหลอกว่ามาเรื่องงาน แต่ได้มาจู๋จี๋กันสองคนก็ไม่เลว *ยันตัวขึ้นมาจ้องหน้าอีกฝ่าย

 

M:จู๋จี๋.... พูดจาลามกอะไร ระวังคำพูดหน่อย คนอื่นจะเข้าใจผิด *ขมวดคิ้วใส่ทันที* #นี่จะให้นอนห้องเดียวกันด้วยใช่มะ #แผนสูงจริง

 

S: ตรงนี้ไม่มีคนอื่นแล้วนี่ *กระซิบข้างหู มีแค่ชั้นกับนาย..ไม่ต้องสวมบท007แล้วก็ได้ *ละก็แอบลูบผมสีเข้มนั้นเบาๆ

M:*เบี่ยงหลบ* อัล!! ถ้านายล้อเล่นแบบนี้อีก ชั้นจะกลับทันที!! *สายตาคมกริบจ้องตอบอย่างไม่พอใจสุดๆ* #เอ็มไม่เคยคิดอะไรเกินเพื่อน

S:#แปลว่าอันนั้นก็ครั้งแรกใช่มั้ยกรี๊ส *สบสายตาคมกริบนั้นล้ำลึกแล้วยิ้ม นายน่าจะคุ้นกับการล้อเล่นของชั้นแล้วนะ *ปล่อยมืออย่างเสียดาย

M:มันจะไปคุ้นได้ไง เพื่อนกันเค้าไม่ล้อเล่นแบบนี้หรอก.... *เป็นฝ่ายละสายตาก่อน* #ถ้าไม่โดนซ้อมจนเละก็คงไม่ยอมหรอก #แฮร้ยย

S:#ว่าตอนนั้นลุงเอสโดนซ้อมมากกว่านะ *พูดเสียงเบาให้ตัวเองฟัง แล้วใครบอกว่าแค่เพื่อนล่ะ..... *มองดวงตาที่หรุบลงนั้นอย่างไม่ลดละ

M:*เหลือบตามองทันเห็นแววตาที่แปลกไปของคนที่อยู่ใกล้พอดี* อัล... อะไร... *เผลอขยับตัวออกห่าง*

S:*หลบตาวูบไม่ให้อีกฝ่ายเห็นความรู้สึกที่ซ่อนไว้ละหัวเราะกลบเกลื่อน แค่คิดว่านายนี่น่าแกล้งดีชะมัด *ลุกขึ้นพรวดจนใบหน้าเฉียด

M:*นิ่งไปกับท่าทางของเพื่อนสนิท...ไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น* แล้วนั่นนายจะไปไหน กินข้าวหรือเปล่า งั้นชั้นไปด้วย *ทำตัวเหมือนปกติ*

S:*หันไปมองแม่น้ำข้างหน้าสงบสติอารมณ์ก่อนหันมายิ้มเจิดจ้าให้ ป่ะ ไปกินข้าวประสา"เพื่อนสนิท"กันดีกว่า...คุณหนูไมลส์

M:*เห็นรอยยิ้มคุ้นเคยนั่นแล้วอดยิ้มตอบไม่ได้* มื้อนี้นายเลี้ยงนะ *ลุกเดินไปหาแล้วชกไหล่เบาๆ* แล้วเลิกเรียกชั้นว่าคุณหนูซะทีนะ

S:*โอบไหล่ละขยำหัว ก็นายมันคุณหนูผู้ใสซื่อนี่หว่า...มื้อนี้ชั้นเลี้ยงเอง ต้มยำกุ้งน่ะ กินเป็นมั้ย? *ทำหน้าท้าทาย

M:มันคืออะไร ชื่อแปลกๆ .... *ขมวดคิ้วที่โดนขยำหัวกลัวผมเสียทรง* #สรุปมาเดทที่สุพรรณใช่มั้ย #ต้องต้มโคล้งปลาม้าสิ

S:#แล้วมิสเตอร์เอสก็มาเที่ยวคนเดียวย้อนความหลัง #ดราม่า ก็อารมณ์ประมาณซุปน่ะแหละ รสชาติกลมกล่อมหวานอร่อย *ยิ้มเจ้าเล่ห์ *แกล้งซะเบย

M:แบบซุปหัวหอมไรเงี้ยเหรอ ท่าทางจะอร่อย ชั้นก็พวกชอบกินซุปซะด้วย นายพาไปสิ *มือล้วงกระเป๋าเสื้อโค้ทเพราะ"หนาว"*

S: *ล้วงมือลงไปจับมืออีกคนแล้วทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ อืม...แต่อาจจะกินแล้วสไปซี่นิดหน่อยนะ *กำลังนึกภาพไมล์หน้าแดงอย่างสนุกสนาน

M:ก็ดี... ร่างกายจะได้อบอุ่น *หยิกมือที่ล้วงมาในกระเป๋าเสื้อแรงๆ* มือนายเย็นมากเลยนะ ทำไมไม่ใส่ถุงมือ #สุพรรณหิมะตกแล้ว

S:#แท็กนี่มัน.... ชั้นมันคนเลือดเย็นอยู่แล้ว.. ใส่แค่นี้ก็โอเค ใครจะใส่ร้อยชั้นเหมือนนายล่ะ *แอบกุมมือไว้หลวมๆ

M:*หันไปมองหน้าแบบระอาใจสุดๆ* วันนี้ชั้นก็ไม่ได้ใส่ถุงมือ..... *อยากจะชักมือออกแต่ก็คิดว่าอีกฝ่ายคงจะหนาวมือจริงๆเลยปล่อยๆไป*

S: #สุพรรณหนาวมาก *ยิ้มให้อีกฝ่ายละกุมมือกันเดินไปเงียบๆ *พลางคิดในใจลึกๆอยากให้ความอบอุ่นนี้อยู่ข้างตัวตลอดไป.. #อ๊ายยยย #มันก๊าว

M:เสื้อโค้ทนายก็มีกระเป๋านะ... *พูดลอยๆแต่ก็ยอมให้เดินจับมือไปแบบนั้น* #เห็นแก่ซุปฟรี