AL : *จุ๊บอรุณสวัสดิ์

 

 

Myles : มอร์นิ่ง.... *มองงงๆ* นายมาอยู่บ้านคนอื่นอีกแล้ว....

 

 

AL :  #อยู่ไหนกันดีวันนี้ #หอพักMIEมะ  *ยิ้มกวนทีล ตื่นแล้วเหรอคุณหนูไมลส์ เช้านี้รับชาอะไรดี?

 

 

Myles : ไม่ต้อง.... ชงเองได้.... *หลับหูหลับตาชงแทบจะยืนหลับ*

 

 

AL :  *ผลักกลับลงไปบนที่นอนเมื่อเห็นว่าจะใส่เกลือแทนน้ำตาล พอเลย...

 

เสียของชะมัดนายนี่ *เดินไปชงกาแฟ เมื่อคืนไปทำอะไรมาห๊ะ สภาพยังกะซอมบี้

 

 

Myles : มีมิชชั่นให้ตามรุ่นพี่ไปทำงานน่ะ... ชั้นเพิ่งกลับมาจากฝรั่งเศส...

 

*นอนคว่ำหน้ากับที่นอน* ง่วงมากเลยอัล...

 

 

AL : *ขยำหัวคนที่นอนอยู่อย่างหมั่นไส้ ไหนล่ะของฝาก

 

*จิบกาแฟ เห็นว่าสาวๆฝรั่งเศสสวย *หัวเราะ

 

 

Myles : สาวฝรั่งเศสบ้าอะไร ต้องไปซุ่มดูหมู่บ้านนักฆ่าอะไรไม่รู้ สองวันสองคืนไม่ได้นอน

 

*พลิกหน้ามาดู* กาแฟชั้นล่ะ? นายชงกินเองนี่หว่า

 

 

AL : *ยื่นกาแฟที่เหลือก้นแก้วให้ ก็นึกว่าคุณหนูไม่กินกาแฟ

 

ทำไม..สาวนักฆ่าไม่เร้าใจเรอะ *ยักคิ้วให้แล้วเดินไปชงอีกแก้ว

 

 

Myles : กาแฟสอง น้ำตาลหนึ่ง เอาน้ำตาลกรวดด้วยนะ *ตะโกนบอก*

 

แล้วนี่กาแฟอะไรของนายวะ หวานจ๋อย *ลองชิมๆกาแฟติดก้นถ้วยดู* ไม่ได้เรื่องเลย

 

 

AL : *ยื่นแก้วใหม่ให้ อ้าว ก็นึกว่านายชอบน้ำตาลเยอะๆ เห็นว่าดุเลยนึกว่าชอบกินหวาน  #มันเพิ่งมา

 

 

Myles : *รับแก้วกาแฟมา* วอนแต่เช้าเลยนะนายเนี่ย.... *จิบกาแฟแล้วทำหน้าอึ้งๆ*  #มันเพิ่งตอบ

 

 

AL : *ขยี้หัวอีกที กลัวแล้วคร๊าบบบคุณหนู เป็นไง "น้ำ"ชั้นถูกใจป่ะ *ยิ้มยียวน

 

 

Myles : อย่ายุ่งกับผมชั้นน่า! *ขมวดคิ้วนิดๆแล้วปัดมือออก...จิบกาแฟอีกที*

 

ต่อไปนี้หน้าที่นายคือต้องชงกาแฟให้ชั้นทุกเช้า เข้าใจมั้ย!!

 

 

AL : *หัวเราะ ชั้นไม่ใช่เบ๊นายนะ *จ้องตาอีกฝ่ายนิ่งๆ แต่ก็ได้...ไมล์...ทุกเช้า...ทุกวัน...ต่อจากนี้ *ยิ้ม

 

 

Myles : ดีมาก... *หลุบตามองแก้วกาแฟ* ไม่ใช่ว่ามันจะอร่อยมากมายอะไรหรอกนะ ชั้นแค่ขี้เกียจชงเอง...

 

 

AL : *ยิ้ม คร้าบๆ คุณหนูไมลส์ เดี๋ยวอัลคนนี้จะชงให้ทุกวันคร้าบบบ

 

*ทำหน้านึกขึ้นได้ แล้วภารกิจเมื่อวานเป็นไงมั่งล่ะ นายยังไม่ได้เล่าเลย

 

 

Myles : ก็บอกว่าไปซุ่มอยู่ที่ฝรั่งเศสไง แถวบ้านนายนั่นแหละ

 

ชั้นก็ไม่รู้อะไรมาก เห็นบอกมาจับตาดูบ้านที่อาจซ่องสุมนักฆ่าหรือไงเนี่ย

 

 

 

AL : *ชะงักไปเล็กน้อยดวงตาสีเหล็กกร้าวขึ้นวูบนึง งั้นเหรอ... *ยิ้มกลบเกลื่อน

 

ไปตามคำสั่งมิสเตอร์เอ็มเหรอ? ไม่ใช่พื้นที่นายซะหน่อยนี่?

 

 

Myles : ชั้นไปกับ 007น่ะ เด็กฝึกงานเลือกได้ที่ไหน...

 

ว่าแต่นายเคยรู้เรื่องบ้างมั้ยว่าแถวบ้านนายมีอะไรแบบนี้ด้วย *เลิกคิ้วเป็นเชิงถาม*

 

 

AL : *เสียงเข้ม ไม่รู้!!! *นิ่งไปแป๊บ .....อ่า ชั่นไม่รู้น่ะ ไม่ได้กลับไปนานมากแล้ว

 

นายก็รู้ว่าสเตชั่นWอยู่ไม่เป็นที่น่ะ *ยิ้มแข็งๆ

 

 

Myles : *มองหน้าเพื่อนอย่างสังเกต* นายหงุดหงิดอะไร... มีอะไรที่ชั้นไม่รู้หรือเปล่า

 

 

 

AL :  *มองดวงตาสีฟ้านั่นวูบนึงแล้วหลบตา ไม่มีอะไรหรอก *กอดไหล่อีกคนแน่นกว่าปกติ

 

ไม่มีอะไรทั้งนั้นล่ะ.. *เปลี่ยนเรื่องคุย วันนี้นายไปไหนป่ะ

 

 

Myles : วันนี้ได้พักวันนึง ว่าจะไปเดินห้างหาความสบายใส่ตัวบ้าง

 

หาซื้อหนังสือมั้ง อาจจะดูหนังเรื่อยเปื่อยซักวัน

 

 

AL : *วันนี้มีงานแต่อยากโดดไปเดทกะไมลส์ วันนี้ชั้นว่าง

 

แค่ตอนเช้าต้องไปดูหน้าเด็กที่ลุง009แกเก็บมานิดหน่อย ไปดูหนังกันมะ *ยิ้ม

 

 

Myles : ...... นายโดดใช่มั้ย ไม่ดีนะ *มองหน้าอย่างรู้ทัน*

 

 

AL : *ยิ้มเจิดจ้า ไม่มีงานจริงจรี๊งงงงงง *ยักไหล่เมื่อเห็นอีกฝ่ายรู้ทัน ก็ชั้นไม่ชอบเด็กนั่นนี่หว่า

 

 

Myles : เด็กที่ไหน ที่เค้าว่ากันว่า 009 ช่วยมาน่ะเหรอ *ถามอย่างสนใจ*

 

 

AL : *มุ่นหน้าหน่อยๆ อะไร. เป็นพวกชอบเด็กหรือนายน่ะ?

 

ก็เด็กที่ลุงนั่นเก็บมาจากการฆ่าล้างบ้านแล้วเอามาโยนให้ชั้นดูแลนั่นล่ะ ชื่อลุดวิกมั้ง

 

 

Myles : ก็ฟังข่าวมา เด็กนั่นน่าสงสาร เผื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง... ลุดวิก เยอรมันสินะ

 

นายก็อย่าแกล้งเด็กล่ะ ทำตัวดีๆให้สมกับเป็นรุ่นพี่

 

 

AL : *ยิ้มกวน ชั้นไม่แกล้งใครหรอกนอกจากนาย *หัวเราะ ก็น่าสงสารอยู่หรอก..

 

อายุแค่นี้ก็ไม่มีอะไรเหลือแล้ว *แววตาหม่นนึกถึงตนเองในวัยนั้น

 

 

Myles : *เหลือบตามองอย่างระอา* ชั้นไปอาบน้ำก่อน เดี๋ยวจะออกไปข้างนอกแล้ว

 

*เปลี่ยนเรื่องคุยเมื่อเห็นสีหน้าอีกคน*

 

 

AL : *หลบตา แล้วสรุปว่านายจะไปดูหนังกับชั้นรึเป......

 

*หันมาเจออีกฝ่ายถอดเสื้อผ้าแล้วมองอย่างเผลอตัว  #หลังขาวๆในเสื้อกล้ามตัวบาง #แอร๊งค์

 

 

Myles : *กำลังจะปลดเข็มขัด* ไปสิ นายเลี้ยงนะ ข้าวเย็นด้วย .......

 

*หันมามองทำไมเพื่อนเงียบ* ....... *ปาหมอนอัดหน้าแม่ม*

 

 

AL : #ขอยืนต่ออีกแป๊บ  *คอแห้งขึ้นมากะทันหัน ..... งั้น ชั้นไปรอข้างนอกนะ...

 

*ผุดลุกขึ้นไปชงกาแฟ  #แต่ก็ยังคงมาดคูลอยู่แม้ในใจจะอยากปล้ำ

 

 

Myles : *อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเป็นเชิ้ตขาวยีนส์ลำลองธรรมดามาก* จะไปกันยังล่ะ....

 

 

AL : #กระชากเชิ้ตขาวออกแล้วลวนลาม  #ไม่ใช่  #ไมลส์เชิ้ตขาวกางเกงยีนแฮร่กๆๆๆๆ 

 

*หัวเราะ แล้วนายไม่ไล่ชั้นไปทำงานแล้วเรอะ

 

 

Myles : ไล่แล้วไปมั้ยล่ะ... นายขับรถนะ *โยนกุญแจรถตัวเองให้*

 

 

AL : *รับกุญแจ ให้ชั้นเป้นคนเลือกสถานที่เดทล่ะว่างั้น? *โยนกุญแจเล่นด้วยสีหน้ายียวน

 

วันนี้นายอยากกินอะไรล่ะ ซูชิมั้ย?

 

 

Myles : ..... *ชะงักเท้า* จะไปมั้ย... หรืออยากโดนฝังอยู่ที่นี่ ถ้าพูดคำว่าเดทอีกครั้งเดียวนะ...

 

*มองค้อนนิดๆก่อนหยิบแว่นดำมาสวม*

 

 

AL : *หัวเราะหึหึในคอ ช่างไม่รู้อะไรบ้างเล้ยยยยย.....

 

*พูดเสียงเบาแล้วเดินตามคุณหนูเอาแต่ใจออกไปจากห้อง

 

 

Myles : *หันมามองลอดแว่น* ...... ปลดล็อคประตูรถสิ...

 

บ่นบ้าอะไรอยู่ได้ จะไปไหนก็พาไปเร็วๆ หิวจนจะกินหัวนายได้แล้วเนี่ย

 

 

AL : #หัวไหน???  #เบลอไปซะ  คร้าบๆๆ เจ้านายยย *หัวเราะ

 

รับรองว่าชั้นจะพานายไปกินให้อิ่มถึงใจเลยล่ะ *ยิ้มเจ้าเล่ห์

 

 

Myles : *อยู่ในรถแล้ว..มัวแต่เลือกเพลงฟังไม่ได้มองทาง* ......

 

นายจะไปไหนเนี่ย นี่มันออกนอกเส้นทางไปห้างแล้ว... *หันมามองคนขับ*

 

 

AL : *ยิ้มเจ้าเล่ห์(มาก) ชั้นจะพานายไปหา"ความสุข"ยังไงล่ะ...ไมลส์ *กระซิบเบาๆ

 

 

Myles : ถ้าไม่ติดว่าชั้นอาจจะตายพร้อมนายเพราะรถคว่ำนะ.... ฟันหน้านายร่วงแล้ว...

 

*หงุดหงิดนิดหน่อยที่ทำอะไรไม่ได้* จะไปไหนเหรออัล?

 

 

AL : *แสยะยิ้มละก็ก้มมากระซิบข้างหู ไม่บอก... #ดูทางด้วยนะลุง

 

 

Myles : ............ *นั่งไปด้วยกันเงียบๆ* วันหลังชั้นไม่ให้นายเป็นคนขับแล้ว *บ่นเคืองๆเบาๆ*

 

 

AL : *ขับรถอย่างฉวัดเฉวียนไปตามทางเลี่ยงเมืองจนถึงร้านริมทะเลติดป้ายชื่อว่า(Happy)

 

*วิ่งออกมาเปิดประตูด้านที่ไมลส์นั่ง เชิญครับคุณหนู

 

 

Myles : ...... บอกตรงๆก็หมดเรื่อง ทำเป็นลับลมคมในไปได้ ..... *ยกขาเตะก้นไปผลั่กนึงเบาๆ*

 

 

AL : *หัวเราะ แล้วเซอร์ไพรซ์มั้ยล่ะ ชั้นเห็นนายนั่งเกร็งเป็นสาวน้อย16ที่กำลังมีเดตแรกเชียว *ตบหลังป้าบๆ

 

 

Myles : ถ้าไม่อร่อย นายตายแน่... *เดินนำเข้าร้านไป* อัล นายจองโต๊ะไว้หรือเปล่า...

 

 

AL : *แอบจองทั้งร้านไว้ตั้งกะตอนขับรถ  #ฮิย์ ปล่าวอ่ะ แค่เห็นมันว่างดี

 

เห็นว่าหิวจนจะกินหัวชั้นได้ ยัดอะไรลงไปก็อร่อยหมดมั้ง  *หัวเราะ

 

 

Myles : สงสัยจะไม่อร่อยหรือเปล่า ไม่เห็นมีคนเลย... ไปที่อื่นมั้ย? *ตั้งท่าจะเดินกลับรถ*

 

 

AL : *ลากตัวมาอย่างชิวๆ #เพิ่มน้ำหนักให้ลุงแล้ว

 

มาเหอะน่า ชั้นก็หิวจนจะกินหัวนายได้เหมือนกันล่ะ *ยิ้ม

 

 

Myles : *มองไปรอบๆร้าน* ร้านนี้ขายอาหารอะไร?

 

 

AL : #เดี๋ยว ... #ฟีลลิ่งที่กลับมาหวานใสฉับพลันคืออัลลัย  *ร้านอาหารญี่ปุ่นน่ะ เคยกินป่ะ

 

 

Myles :  #กลัวดราม่าตายห่านกันหมด สองสามครั้ง ที่ห้องอาหารในโรงแรม...

 

 

AL :  #นั่นสิ #เค้าปวดท้องงง #ไอ้โรลนั่น  *ทำหน้าล้อเลียน อะไร?

 

อาหารญี่ปุ่นในโรงแรมมันไม่ได้เรื่องหรอกน่า มันต้องร้านต้นตำรับแบบนี้ตะหาก

 

 

Myles : ทำไมไม่มีลูกค้าคนอื่นเลย *เหลียวหน้าเหลียวหลัง*

 

 

AL : #ก็อัลมันจองไว้   ยังไม่ใช่เวลากินข้าวของคนอื่นนี่นา...นายเล่นมากินซะหัวค่ำเชียว

 

*โบกมือเรียกพนักงานแล้วสั่งเป็นภาษาญี่ปุ่น

 

 

Myles : *มอง* นายสั่งอะไรไปบ้าง...

 

 

AL : *ยิ้มกวนประสาท ไหนบอกว่าคะแนนภาษาญี่ปุ่นมากกว่าชั้น?..

 

สั่งซูชิกับซาชิมิไปน่ะ แล้วก็ บลาบลาบลา...(เมนูเพียบเพราะอัลมันกินเก่ง)...

 

 

Myles : ชั้นฟังออกน่ะ ที่ถามเพราะนายพูดผิด...

 

ไม่เห็นพนักงานทำหน้าปุเลี่ยนๆเหรอไง... นายสั่งกระเทย 2 ที่...

 

 

AL : วอท...อ้าวเหรอ *เกาหัว งั้นชั้นควรเปลี่ยนเป็นสั่งสาวๆสองที่แทนใช่มะ *ยิ้มเจิดจ้า

 

 

Myles : ถ้าอยากกินกับสาวๆ ก็ไม่ควรชวนชั้นมาด้วยนะ

 

 

AL : อ้าว ก็ชั้นที่ นายที่ ไง *มองหน้า มีอะไรไม่พอใจ?

 

 

Myles : เดี๋ยวชั้นทำนายหมดสนุก...

 

นายก็รู้นิสัยชั้นว่าแย่แค่ไหน เข้าไปที่ไหนก็วงแตก... *นั่งท้าวคางมองไปรอบๆ*

 

 

AL :  ก็นายน่ะน้าาา ไม่รู้จักสร้างสเน่ห์ซะบ้าง *ยิ้มให้ดู

 

ยิ้มน่ะยิ้ม ลองทำให้คนอื่นเขาเห็นก็ได้นี่นา

 

 

Myles :  *อดขำหน้าตาทะเล้นนั่นไม่ได้* หัวเราะพร่ำเพรื่อก็บ้าน่ะสิ